W podłączeniach urządzeń gazowych zasilanych z indywidualnych butli LPG ważne jest ograniczenie ryzyka uszkodzenia przewodu elastycznego w strefie przy urządzeniu, gdzie mogą występować wyższe temperatury oraz większe prawdopodobieństwo uszkodzeń mechanicznych (np. przypadkowe szarpnięcie, przetarcie, kontakt z gorącym elementem).
Dlatego wymagane jest zastosowanie odcinka rury stalowej jako elementu ochronnego pomiędzy wężem elastycznym a króćcem urządzenia. Kluczowe jest tu kryterium mocy: gdy moc cieplna urządzenia przekracza 10 kW, odcinek rury stalowej musi mieć długość nie mniejszą niż 0,5 m i ma być zamontowany przed urządzeniem (czyli po stronie urządzenia, a nie po stronie butli).
W tym zadaniu kocioł kondensacyjny ma moc 11 kW, a więc jest to wartość powyżej progu 10 kW. Z tego powodu minimalna wymagana długość rury stalowej wynosi 0,5 m.
Dlaczego pozostałe wartości są błędne?
- 1,0 m oraz 1,5 m: to długości większe od wymaganej minimalnej. W przepisach i na egzaminie pytanie dotyczy wartości nie mniejszej niż wymagana, więc właściwa jest wartość graniczna (minimum), a nie dowolna większa.
- 3,0 m: ta liczba może kojarzyć się z innymi ograniczeniami dotyczącymi przewodów elastycznych (np. maksymalną dopuszczalną długością węża), ale nie jest to wymagana minimalna długość stalowego odcinka ochronnego przy mocy >10 kW.
W praktyce poprawny układ elementów to: reduktor ciśnienia przy butli, następnie przewód elastyczny, potem odcinek rury stalowej min. 0,5 m, a na końcu przyłącze urządzenia. Takie rozwiązanie podnosi bezpieczeństwo i ogranicza ryzyko nieszczelności w newralgicznym miejscu instalacji.
