"Mostek impedancyjny" to nazwa odnosząca się do aparatury i metody pomiaru impedancji akustycznej układu ucha zewnętrznego i środkowego. W praktyce klinicznej obejmuje to przede wszystkim tympanometrię oraz badanie odruchów akustycznych, czyli m.in. odruchu z mięśnia strzemiączkowego.
Odpowiedź "wykonania pomiaru odruchu z mięśnia strzemiączkowego" jest poprawna, ponieważ pomiar odruchu akustycznego polega na rejestracji zmian podatności/impedancji ucha środkowego wywołanych skurczem mięśnia strzemiączkowego w odpowiedzi na bodziec dźwiękowy. Do tego właśnie służy tor pomiarowy urządzenia impedancyjnego.
Pozostałe propozycje dotyczą innych grup badań:
- "sprawdzenia zysku z protezowania aparatami słuchowymi" odnosi się do procedur dopasowania i weryfikacji aparatów (np. pomiary w uchu rzeczywistym/REM, audiometria w polu swobodnym). To nie jest zadanie badania impedancyjnego.
- "określenia progu nieprzyjemnego słyszenia" (UCL/LDL) wykonuje się w audiometrii jako ocenę subiektywnego dyskomfortu słuchowego; nie jest to pomiar impedancji ucha środkowego.
- "rejestracji otoemisji akustycznej" dotyczy OAE, czyli badania obiektywnego funkcji ślimaka (komórek rzęsatych zewnętrznych). OAE realizuje się inną aparaturą i inną metodą niż tympanometria/odruchy.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: impedancja = ucho środkowe i odruchy, natomiast OAE = ślimak, a zysk z aparatu/UCL = procedury audiometryczne i dopasowanie.
