W systemach telefonii komórkowej jednym z kluczowych mechanizmów zwiększania pojemności jest ponowne użycie tych samych częstotliwości w różnych częściach obszaru pokrycia. Jeżeli dwie komórki są niesąsiadujące (wystarczająco oddalone), to sygnały na tej samej częstotliwości są na tyle wytłumione i odseparowane propagacyjnie, że mogą współistnieć bez niedopuszczalnych zakłóceń współkanałowych.
Taki mechanizm jest przykładem wykorzystania zwielokrotnienia/przydziału zasobów w przestrzeni, czyli SDM. W SDM ten sam "zasób" (np. kanał częstotliwościowy) może być użyty równolegle przez różne nadajniki/odbiorniki pod warunkiem rozdzielenia ich w przestrzeni (odległością, kierunkowością anten, ukształtowaniem terenu itp.). To właśnie opisuje warunek z pytania: te same częstotliwości, ale w niesąsiadujących komórkach.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- CDM (podział kodowy) polega na równoczesnej transmisji w tym samym czasie i paśmie, ale z różnymi kodami rozpraszającymi. Kluczowym wyróżnikiem jest kod, a nie odległość między komórkami.
- TDM (podział czasowy) oznacza współdzielenie kanału przez naprzemienne szczeliny czasowe. Pytanie nie mówi o przełączaniu w czasie, tylko o równoczesnym użyciu w innych miejscach.
- FDM (podział częstotliwości) to przydzielenie różnych częstotliwości różnym użytkownikom/usługom w tej samej lokalizacji/obszarze, aby się nie zakłócali. Tutaj jest odwrotnie: używa się tych samych częstotliwości, ale dzięki separacji przestrzennej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "te same częstotliwości" oraz warunek "inne miejsce/inna komórka/odległość", najczęściej testowana jest idea separacji przestrzennej i ponownego użycia kanału, a nie klasyczne dzielenie pasma na różne nośne.
