KWALIFIKACJA BUD15 - STYCZEŃ 2019

PYTANIE NR 22.
Na czterech odcinkach (1., 2., 3. i 4.) ułożonej warstwy ścieralnej drogi głównej przeprowadzono pomiar jej równości. Na podstawie danych zawartych w tabeli oceń, na którym odcinku konieczne jest podjęcie działań naprawczych.
Ilustracja przedstawia tabelę z danymi dotyczącymi maksymalnych dopuszczalnych nierówności w różnych warstwach nawierzchni
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Działania naprawcze wykonuje się na tych odcinkach warstwy ścieralnej, na których zmierzona nierówność przekracza dopuszczalną wartość z tabeli dla drogi głównej. W zestawieniu tylko odcinek 4 osiąga wartość kwalifikującą do naprawy (7 mm), a pozostałe odcinki mieszczą się w limicie.

Pełne wyjaśnienie:

Ocena równości warstwy ścieralnej polega na porównaniu wyniku pomiaru nierówności z wartością dopuszczalną (kryterium odbioru) przypisaną do danej klasy drogi i rodzaju warstwy. Dopiero przekroczenie limitu oznacza konieczność podjęcia działań naprawczych, ponieważ zbyt duże nierówności pogarszają komfort jazdy, bezpieczeństwo (kontakt opony z nawierzchnią), odwodnienie oraz trwałość nawierzchni.

W tej sytuacji dla czterech odcinków podano wyniki w milimetrach, a decyzję należy oprzeć na danych z tabeli. Odpowiedź "Odcinek 4. o nierównościach równych 7 mm" jest poprawna, ponieważ jest to odcinek, którego wynik – zgodnie z kryterium z tabeli – kwalifikuje się do naprawy (oznacza przekroczenie dopuszczalnej nierówności dla ocenianej warstwy ścieralnej drogi głównej).

  • Odpowiedź "Odcinek 2. o nierównościach równych 4 mm" jest nieprawidłowa, gdyż ten wynik nie spełnia warunku wymagającego interwencji (nie przekracza progu z tabeli).
  • Odpowiedź "Odcinek 3. o nierównościach równych 6 mm" jest nieprawidłowa, ponieważ mimo że wartość jest większa niż na dwóch pozostałych odcinkach, wciąż nie jest wskazanym w tabeli przypadkiem wymagającym naprawy.
  • Odpowiedź "Odcinek 1. o nierównościach równych 3 mm" jest nieprawidłowa, ponieważ to najmniejsza nierówność w zestawieniu i standardowo mieści się w dopuszczalnych odchyłkach dla robót nawierzchniowych.

Wskazówka egzaminacyjna: nie wybieraj automatycznie "największej liczby". Najpierw ustal, jaki jest limit w tabeli (dla konkretnej warstwy i typu drogi), a dopiero potem wskaż odcinek, który ten limit przekracza.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Równość to miara tego, jak gładka i pozbawiona odchyleń (nierówności) jest powierzchnia warstwy ścieralnej. Ocenia się ją na podstawie pomiarów (np. profilu) i porównuje z dopuszczalnymi wartościami odbiorowymi. Zbyt duże nierówności pogarszają komfort, bezpieczeństwo i trwałość nawierzchni.
Działania naprawcze są potrzebne wtedy, gdy wynik pomiaru nierówności przekracza dopuszczalny limit wskazany w tabeli/wytycznych dla danej warstwy i klasy drogi. Sama "duża liczba" nie wystarcza — trzeba ją zestawić z progiem odbiorowym, bo limity zależą od wymagań projektu i kategorii drogi.
Nierówności wpływają na toczenie kół, drgania pojazdu, drogę hamowania i odprowadzanie wody. Mogą też przyspieszać zużycie nawierzchni (koleinowanie, spękania) oraz powodować skargi użytkowników. Dlatego równość jest typowym kryterium jakości przy odbiorze warstwy ścieralnej.
W praktyce spotyka się metody oparte o pomiar profilu i odchyleń, m.in. przy użyciu łat pomiarowych, urządzeń profilujących (profilografów) lub systemów do oceny równości w ruchu. Kluczowe jest, aby metoda była zgodna z wymaganiami odbiorowymi i aby wynik dało się porównać z limitem z dokumentacji.
Wartość w milimetrach oznacza wielkość odchylenia (nierówności) zarejestrowaną na danym odcinku, zgodnie z zastosowaną metodą pomiaru. Taki wynik sam w sobie nie przesądza o naprawie — decyzja zależy od tego, czy przekracza dopuszczalny próg jakościowy przewidziany dla warstwy ścieralnej.
Nie zawsze. Największa wartość bywa dobrym tropem, ale formalnie liczy się przekroczenie limitu. Jeśli wszystkie wyniki są poniżej dopuszczalnej wartości, naprawa może nie być konieczna. Z kolei przy innym limicie do naprawy może kwalifikować się więcej niż jeden odcinek. Na egzaminie zawsze odwołuj się do tabeli/kryterium.
Dobór napraw zależy od przyczyny i skali problemu: mogą to być miejscowe poprawki, frezowanie i ułożenie warstwy wyrównawczej albo ponowne wykonanie fragmentu warstwy ścieralnej. Celem jest przywrócenie równości w granicach dopuszczalnych wymagań oraz zapewnienie właściwego odwodnienia i komfortu jazdy.
Pomiary wykonuje się zwykle po ułożeniu i zagęszczeniu warstwy, w ramach kontroli jakości oraz przed odbiorem robót. Często są one elementem dokumentowania zgodności wykonania z wymaganiami technicznymi kontraktu. Wynik pomiaru jest podstawą do ewentualnych poprawek przed oddaniem odcinka do użytkowania.
Typowe pomyłki to: czytanie złej kolumny (inna warstwa lub inna klasa drogi), mylenie warunków oceny, skupienie się na "największej liczbie" bez sprawdzenia progu, oraz nieuwaga w jednostkach. Pomaga zasada: najpierw znajdź limit dla danego przypadku, potem sprawdź, które odcinki go przekraczają.
Ćwicz pracę na tabelach i kryteriach odbiorowych: wyszukiwanie właściwego limitu, porównanie z wynikiem i sformułowanie decyzji (naprawa/bez naprawy). Warto też powtórzyć nazwy warstw nawierzchni i typowe konsekwencje nierówności. Na egzaminie czytaj uważnie, czego dotyczy pomiar i jaka jest klasa drogi.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 45% zdających egzamin. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że działania naprawcze wykonuje się na tych odcinkach warstwy ścieralnej, na których zmierzona nierówność przekracza dopuszczalną wartość z tabeli dla drogi głównej.

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z technologii robót drogowych dotyczące warstw nawierzchni
  • Instrukcje/wytyczne jakości robót drogowych stosowane na zajęciach (tabele dopuszczalnych nierówności)
  • Przykładowe arkusze z pomiarów równości i zadania egzaminacyjne z interpretacji tabel

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego