W tym typie zadania rozpoznaje się gatunek drewna na podstawie cech widocznych na ilustracji (najczęściej na przekroju poprzecznym lub na powierzchni). Dla technika leśnika jest to praktyczna umiejętność: szybka identyfikacja surowca pozwala poprawnie klasyfikować sortymenty, oceniać przydatność drewna i unikać pomyłek w dokumentacji.
Odpowiedź "sosnowe." jest poprawna, jeżeli ilustracja przedstawia cechy zgodne z drewnem sosny w ujęciu makroskopowym, czyli takie, które w praktyce terenowej i magazynowej wykorzystuje się do odróżniania sosny od innych iglastych. W porównaniu do pozostałych opcji kluczowe jest, aby nie bazować na jednej wskazówce (np. samej barwie), tylko zestawić kilka elementów widocznych na próbce.
Odpowiedzi "jodłowe." i "świerkowe." są typowymi dystraktorami, bo oba gatunki są powszechne i ich drewno bywa mylone przy pobieżnej ocenie. Błąd ucznia często polega na uogólnieniu: "iglaste = podobne", bez sprawdzenia szczegółów rysunku. Z kolei "modrzewiowe." bywa wybierane na podstawie intuicji związanej z nazwą lub domniemanej "inności" modrzewia; to przykład heurystyki dostępności, gdy uczeń kojarzy modrzew z wyrazistym wyglądem, ale nie weryfikuje tego z obrazem.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw ustal, czy patrzysz na przekrój poprzeczny czy podłużny, a potem porównuj cechy, które rzeczywiście widać na ilustracji (układ słojów, kontrast stref, ogólny rysunek). Unikaj zgadywania na podstawie "najbardziej znanego" gatunku.
