KWALIFIKACJA BUD14 + BUD15 - CZERWIEC 2022 (test 2)

PYTANIE NR 10.
Na ilustracji przedstawiono montaż stropu
Ilustracja przedstawia proces montażu stropu zespolonego z płyt typu filigran, co jest częścią egzaminu zawodowego dla
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Strop typu filigran jest rozwiązaniem zespolonym: na budowę dostarcza się cienkie prefabrykowane płyty z wbudowanym zbrojeniem, a po montażu wykonuje się dozbrojenie i warstwę nadbetonu, tworząc jedną płytę. To odróżnia go od płyt pełnych i kanałowych oraz stropów na blasze trapezowej.

Pełne wyjaśnienie:

Strop zespolony z płyt typu filigran to technologia łącząca prefabrykację z betonowaniem na budowie. Charakterystyczne jest to, że element prefabrykowany stanowi cienką płytę (często traktowaną jako tracone deskowanie) z wbudowaną częścią zbrojenia. Po ułożeniu płyt na podporach i wykonaniu wymaganych prac montażowych (m.in. zbrojenie uzupełniające, ewentualne łączniki, przygotowanie otworów i krawędzi) wykonuje się nadbeton. Po związaniu betonu powstaje monolitycznie współpracujący przekrój.

Dlatego odpowiedź "zespolonego z płyt typu filigran" jest właściwa, gdy na ilustracji widać montaż płyt będących prefabrykowanym podkładem oraz etap przygotowania do późniejszego betonowania warstwy scalającej.

  • Odpowiedź "prefabrykowanego z płyt pełnych" jest błędna, ponieważ płyty pełne są z reguły elementami prefabrykowanymi o pełnej grubości (bez wykonywania zasadniczej warstwy nadbetonu jako elementu nośnego w takim zakresie jak w filigranie). Montaż i detale różnią się od typowego układu filigran + nadbeton.
  • Odpowiedź "zespolonego z blach trapezowych" dotyczy stropów, w których blacha profilowana pełni funkcję traconego szalunku i zbrojenia rozciąganego. Wizualnie rozpoznaje się ją po charakterystycznym profilu trapezowym, a nie po gładkich prefabrykowanych płytach żelbetowych.
  • Odpowiedź "prefabrykowanego z płyt kanałowych" odnosi się do płyt z podłużnymi kanałami (otworami) zmniejszającymi masę. Ich przekrój i sposób oparcia/łączenia różnią się od stropu filigran, a płyty kanałowe zwykle pracują jako elementy prefabrykowane o docelowej wysokości.

Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi warto szukać na ilustracji cech rozpoznawczych (profil trapezowy blachy, kanały w płytach, grubość prefabrykatu, przygotowanie pod nadbeton). To ogranicza pomyłki wynikające z podobieństwa nazw i ogólnego skojarzenia z prefabrykacją.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Strop filigran to strop zespolony, w którym cienka prefabrykowana płyta żelbetowa stanowi część przekroju oraz podkład montażowy. Po ułożeniu płyt wykonuje się nadbeton i zbrojenie uzupełniające, dzięki czemu całość pracuje jak jedna płyta.
Filigran zwykle wygląda jak cienka, pełna prefabrykowana płyta, przygotowana do późniejszego betonowania warstwy wierzchniej. Płyty kanałowe mają charakterystyczne podłużne kanały (otwory) w przekroju i są elementem prefabrykowanym o docelowej wysokości.
W stropie na blasze trapezowej elementem traconym jest blacha profilowana, rozpoznawalna po kształcie trapezów, a beton wylewa się na blasze. W filigranie elementem prefabrykowanym jest płyta żelbetowa, a zespolenie następuje przez nadbeton i współpracę zbrojenia.
Najczęściej myli się: filigran z płytami pełnymi (bo oba wyglądają "gładko"), oraz filigran z płytami kanałowymi (bo oba są prefabrykowane). Pomaga szukanie detali: kanałów, profilu blachy, grubości prefabrykatu i informacji o nadbetonie.
Nadbeton wykonuje się po ułożeniu płyt filigran na podporach i po zakończeniu prac przygotowawczych, takich jak dozbrojenie, ułożenie instalacji przewidzianych w stropie oraz sprawdzenie poziomów i oparć. Nadbeton scala prefabrykaty w jedną tarczę.
"Zespolony" oznacza, że po wykonaniu robót (np. betonowania warstwy wierzchniej) różne elementy składowe współpracują konstrukcyjnie jak jeden przekrój. W praktyce wpływa to na kolejność robót, wymagania dot. podpór oraz kontrolę zbrojenia i jakości betonu.
Typowo kontroluje się: poprawność oparcia płyt, rozstaw i stabilność podpór montażowych, kompletność zbrojenia uzupełniającego, przygotowanie styków i wieńców oraz warunki betonowania nadbetonu. Celem jest zapewnienie prawidłowego zespolenia i geometrii stropu.
Nie zawsze, bo rozwiązania mogą mieć odmiany systemowe, ale w ujęciu egzaminacyjnym płyty pełne traktuje się najczęściej jako element prefabrykowany o większej grubości i innej logice montażu niż filigran. Kluczowe jest to, czy zasadnicza praca stropu wynika z układu filigran + nadbeton.
Najczęstsze zalety to: szybki montaż prefabrykatów, ograniczenie tradycyjnego deskowania, możliwość sprawnej organizacji zbrojenia i instalacji przed betonowaniem oraz uzyskanie monolitycznej tarczy po wykonaniu nadbetonu. To wpływa na harmonogram i logistykę dostaw.
Warto uczyć się "po cechach rozpoznawczych": kanały (płyta kanałowa), profil trapezowy (blacha), cienka płyta + nadbeton (filigran). Dobrą metodą jest porównywanie przekrojów i schematów montażu oraz łączenie nazw z typowymi detalami wykonawczymi.
info

Statystycznie 48% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że to odróżnia go od płyt pełnych i kanałowych oraz stropów na blasze trapezowej.

Źródła:

  • PN-EN 1992-1-1 (Eurokod 2): Projektowanie konstrukcji z betonu — Reguły ogólne i reguły dla budynków (zakres: zasady projektowania elementów żelbetowych, w tym płyt/stropów)
  • PN-EN 13747: Prefabrykowane wyroby z betonu — Płyty stropowe (zakres: wymagania i właściwości prefabrykowanych płyt stropowych)

Materiały:

  • Podręczniki i poradniki z technologii robót żelbetowych oraz prefabrykacji (rozdziały o stropach)
  • Katalogi systemów stropowych producentów (rysunki montażowe i przekroje)
  • Materiały dydaktyczne z przedmiotu "Technologia robót budowlanych" dotyczące stropów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego