W terapii zajęciowej dobór narzędzia do techniki jest kluczowy, bo wpływa na bezpieczeństwo, ergonomię oraz to, jakie funkcje ćwiczy pacjent (chwyt, precyzję, koordynację, planowanie ruchu).
Haft pętelkowy rozpoznaje się po tym, że celem jest uzyskanie wypukłych pętelek z włóczki/nici. W praktyce używa się narzędzia, które pozwala wprowadzać przędzę w podłoże i zostawiać ją w formie pętelki po jednej stronie pracy. Taki sposób pracy rozwija kontrolę nacisku, rytm ruchów i koordynację wzrokowo-ruchową.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "Filcowania na sucho" dotyczy zbijania włókien wełny igłą z mikro-zadziorami. Charakterystyczne są wielokrotne nakłucia oraz konieczność użycia podkładu (gąbki/maty). Narzędzia do filcowania na sucho różnią się konstrukcją i funkcją od narzędzi do haftu.
- "Haftu krzyżykowego" polega na tworzeniu krzyżyków na kanwie/tkaninie o równym splocie, zwykle igłą hafciarską i muliną. Efekt to płaskie "X", a nie pętelki, więc narzędzie i sposób pracy są inne.
- "Filcowania na mokro" opiera się na działaniu wody, mydła i tarcia, aby włókna się spilśniły. Zamiast nakłuć czy przeszyć dominuje ugniatanie/rolowanie materiału, więc nie jest potrzebne narzędzie typowe dla haftu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się jednocześnie haft i filcowanie, najpierw zdecyduj, czy przedstawione narzędzie służy do nakłuwania włókien (filcowanie na sucho), do przeszywania/liczenia oczek (haft krzyżykowy), czy do tworzenia wypukłych pętelek (haft pętelkowy). To szybki sposób na uniknięcie pomyłki.
