Posiew bakteriologiczny polega na przeniesieniu materiału biologicznego (np. wymazu, fragmentu tkanki, moczu) na odpowiednie podłoże hodowlane w celu namnożenia bakterii. W typowym obrazie widzi się wzrost na podłożu (np. na płytce) i powstawanie kolonii, co umożliwia dalszą identyfikację drobnoustroju oraz ocenę czystości hodowli.
Odpowiedź "bakteriologiczny" jest poprawna, ponieważ klasyczny posiew odnosi się do hodowli bakterii na podłożach (stałych lub płynnych) w warunkach inkubacji. To standardowa metoda w diagnostyce zakażeń bakteryjnych w weterynarii.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do pojęcia posiewu w jego podstawowym znaczeniu:
- "wirusologiczny" – wirusy nie rosną na zwykłych podłożach jak bakterie; do ich namnażania stosuje się zwykle żywe komórki (np. hodowle komórkowe) lub inne wyspecjalizowane układy, więc sam "posiew na agar" nie jest typową metodą wirusologiczną.
- "parazytologiczny" – parazytologia najczęściej wykorzystuje metody mikroskopowe, flotację, sedymentację czy ocenę preparatów; nie jest to klasyczny posiew hodowlany bakterii.
- "immunologiczny" – diagnostyka immunologiczna opiera się na wykrywaniu antygenów lub przeciwciał (reakcja antygen–przeciwciało), a nie na namnażaniu drobnoustrojów w posiewie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na ilustracji widać podłoże i wyraźne skupiska wzrostu (kolonie) lub ślady wysiewu, najczęściej chodzi o posiew bakteriologiczny.
