Wejścia centrali alarmowej mogą być konfigurowane na różne sposoby. Dwa najczęstsze to:
- NC (styk normalnie zamknięty) – centrala interpretuje stan głównie jako "zamknięte/otwarte". Taki sposób jest prosty, ale ma ograniczone możliwości nadzoru przewodów.
- EOL (End Of Line, rezystor końca linii) – do obwodu dozorowego dołącza się rezystor (lub rezystory w innych wariantach), dzięki czemu centrala ocenia stan linii na podstawie mierzonej rezystancji. Pozwala to lepiej wykrywać nieprawidłowości typu przerwa lub zwarcie (w zależności od rozwiązania i ustawień centrali).
Pytanie odwołuje się do schematu połączeń czujki ruchu i pyta, jak zaprogramować wejścia Z1 i Z2. Jeśli na schemacie przewidziano nadzór rezystorem końca linii, to wejście w centrali musi być ustawione jako EOL, aby centrala poprawnie interpretowała stany rezystancyjne i nie generowała fałszywych alarmów lub uszkodzeń linii.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Ustawienia mieszane (jedno wejście NC, drugie EOL) są niepoprawne, gdy oba wejścia są okablowane w tej samej logice nadzoru rezystancyjnego. Niezgodność konfiguracji z okablowaniem powoduje błędną interpretację stanu linii.
- NC/NC nie pasuje do linii z rezystorem EOL: centrala oczekuje wtedy prostego zwarcia/rozwarcia, a obecność rezystora zmienia wartości, które centrala "widzi", co zwykle skutkuje stanem awarii albo stałym naruszeniem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w schemacie widzisz rezystor (lub rezystory) w torze dozorowym, traktuj to jako sygnał, że wejście powinno być parametryczne (EOL/inna parametryzacja zależnie od rysunku i centrali), a nie klasyczne NC.
