W laboratorium analitycznym suszenie to operacja jednostkowa, której celem jest usunięcie wody (wilgoci) lub innego lotnego składnika z próbki albo z naczyń i sprzętu. Jest to ważne m.in. przed ważeniem analitycznym, ponieważ nawet niewielka ilość wilgoci może powodować zauważalny błąd wyniku.
Sprzęt stosowany do suszenia (w zależności od rodzaju) zapewnia warunki sprzyjające oddawaniu wilgoci: podwyższoną temperaturę, obniżoną wilgotność lub ograniczony kontakt z powietrzem zawierającym parę wodną. W praktyce uczeń powinien umieć po wyglądzie odróżnić sprzęt typowy dla suszenia od aparatury do innych procesów.
- "Sączenia" dotyczy rozdzielania fazy stałej od ciekłej przy użyciu sączka, lejka, zestawu próżniowego itp. Charakterystyczne są elementy umożliwiające przepływ cieczy przez przegrodę porowatą, czego nie wymaga suszenie.
- "Destylacji" służy rozdział cieczy (lub oczyszczanie) poprzez odparowanie i skroplenie par. Typowe elementy to kolba destylacyjna oraz chłodnica i odbieralnik destylatu. Jeśli na ilustracji nie ma układu skraplania par, destylacja nie jest właściwą odpowiedzią.
- "Sublimacji" polega na przejściu substancji stałej w gaz z pominięciem fazy ciekłej, zwykle w aparaturze umożliwiającej osadzanie sublimatu na chłodniejszej powierzchni. To proces bardziej specyficzny, stosowany do wybranych substancji, i wymaga innego układu niż standardowe suszenie.
Dlatego odpowiedź "suszenia" jest właściwa, jeżeli ilustracja przedstawia sprzęt przeznaczony do usuwania wilgoci/rozpuszczalnika (a nie do filtracji, destylacji czy sublimacji). Na egzaminie warto szukać cech funkcjonalnych: czy jest miejsce na wkład/osuszacz, czy jest układ grzania, czy występuje chłodnica, czy jest element filtracyjny.
