Na tabliczce zaciskowej silnika trójfazowego z sześcioma wyprowadzeniami uzwojeń stojana można zrealizować dwa podstawowe skojarzenia: gwiazdę (Y) i trójkąt (Δ). W gwieździe trzy uzwojenia mają wspólny punkt (tzw. punkt gwiazdowy), natomiast w trójkącie uzwojenia łączą się "w pierścień", tworząc zamknięty obwód z trzech gałęzi.
Aby po zdjęciu metalowych zwieraczy przejść na skojarzenie trójkąt, trzeba połączyć tak końcówki uzwojeń, aby koniec jednego uzwojenia był połączony z początkiem kolejnego. W praktyce daje to trzy mostki tworzące ciągłość: uzwojenie 1 → uzwojenie 2 → uzwojenie 3 → z powrotem do uzwojenia 1. Dla numeracji zacisków zastosowanej w zadaniu odpowiada temu zwarcie par: 1-4, 2-5, 3-6.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, ponieważ łączą zaciski w układzie, który nie tworzy poprawnego "zamknięcia" trzech faz w Δ albo miesza końce w sposób powodujący niewłaściwe skojarzenie (np. łączenie niewłaściwych wyprowadzeń między sobą). Skutkiem takiego błędu w rzeczywistej instalacji mogą być: brak prawidłowego momentu, nierównomierne prądy fazowe, zadziałanie zabezpieczeń, a w skrajnym przypadku uszkodzenie uzwojeń.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze myśl funkcjonalnie. Dla Δ zadaj sobie pytanie, czy trzy mostki tworzą "łańcuch" łączący uzwojenia jedno za drugim. Jeśli mostki wyglądają na losowe "przekątne" bez logiki następstwa, to zwykle nie jest trójkąt. W praktyce warto też pamiętać, że w nowoczesnych oznaczeniach często spotyka się pary U1/U2, V1/V2, W1/W2, a reguła Δ polega na łączeniu końca z początkiem kolejnej fazy zgodnie z przyjętą konwencją producenta.
