W przygotowaniu próbek stałych (zwłaszcza sypkich i ziarnistych) kluczowe jest zmniejszenie masy próbki tak, aby uzyskana porcja nadal była reprezentatywna dla całości. Jedną z ręcznych metod wspomagających uśrednianie jest technika przemiennego usypywania dwóch stożków.
Jej sens praktyczny polega na tym, że materiał jest kolejno przesypywany tak, aby tworzyć stożek, a następnie przesypywany w drugi stożek. Taka naprzemienność powoduje wielokrotne przemieszanie ziaren i zmniejsza ryzyko, że w próbce pozostaną "kieszenie" o innym uziarnieniu lub składzie. Dzięki temu kolejne etapy (np. odważenie naważki, mielenie, przesiewanie) można wykonać na mniejszej ilości materiału bez istotnej utraty informacji o składzie.
Odpowiedź "ćwiartkowania" nie pasuje, ponieważ ćwiartkowanie opiera się na rozgarnięciu materiału (zwykle w postaci koła/warstwy), podziale na części i odrzuceniu wybranych ćwiartek według ustalonej zasady. To inny schemat czynności niż naprzemienne formowanie stożków.
Odpowiedź "przesypywania frakcjonowanego" może kojarzyć się z selekcją według frakcji/uziarnienia (np. przesiewaniem lub rozdziałem na frakcje), czyli z procesem, który zmienia skład ziarnowy próbki, a nie jest typową metodą redukcji przy zachowaniu tego samego rozkładu frakcji.
Odpowiedź "rozdwajania" dotyczy zwykle dzielenia próbki na dwie części (często z użyciem rozdzielacza), co jest inną techniką niż ręczne, naprzemienne usypywanie stożków. W rozdwajaniu mechanizm redukcji opiera się na podziale strumienia/objętości, a nie na wielokrotnym przesypywaniu w stożki.
Na egzaminie warto zapamiętać: stożki = mieszanie przez przesypywanie, ćwiartkowanie = podział na ćwiartki, rozdwajanie = podział na dwie części (często narzędziem).
