W uprawie kapusty głowiastej czerwonej celem jest nie tylko uzyskanie dużej masy, ale także dobra jakość, w tym intensywne wybarwienie związane z obecnością barwników (antocyjanów). Składniki pokarmowe różnią się wpływem na wzrost i cechy jakościowe.
Odpowiedź "potasem" jest uzasadniona tym, że potas jest kluczowym makroskładnikiem odpowiadającym za prawidłową gospodarkę wodną roślin, regulację aparatów szparkowych, transport asymilatów oraz ogólną sprawność fizjologiczną. W praktyce nawożenie potasowe bywa kojarzone ze wzrostem jakości plonu (m.in. jędrność, wyrównanie, wybarwienie), co w przypadku kapusty czerwonej przekłada się na lepsze zabarwienie liści i główek.
Odpowiedź "azotem" jest nieprawidłowa, ponieważ azot najsilniej pobudza wzrost wegetatywny i tworzenie biomasy. Zbyt wysokie dawki mogą prowadzić do "rozcieńczenia" cech jakościowych: roślina buduje dużo tkanek, a efekt intensywnego wybarwienia nie musi się poprawiać, a czasem może się pogarszać (roślina jest bardziej "miękka", silnie rosnąca, mniej nastawiona na jakość).
Odpowiedź "fosforem" jest nieprawidłowa, bo fosfor jest szczególnie ważny dla rozwoju systemu korzeniowego, przemian energetycznych i startu roślin. Nie jest typowym składnikiem "od wybarwienia" liści w takim ujęciu egzaminacyjnym jak potas.
Odpowiedź "magnezem" także jest nieprawidłowa w kontekście pytania, ponieważ magnez jest centralnym atomem chlorofilu i jego niedobór objawia się chlorozą, ale to dotyczy głównie zielonego zabarwienia. Pytanie odnosi się do intensyfikacji wybarwienia charakterystycznego dla kapusty czerwonej, które nie jest prostą funkcją zawartości chlorofilu.
Na egzaminie warto zapamiętać skrótowe skojarzenie: N = masa (wzrost), P = start/korzenie, K = jakość i gospodarka wodna, Mg = chlorofil. W zadaniach o jakości i wybarwieniu bardzo często najlepszym wyborem będzie potas.
