W pytaniu kluczowe jest rozróżnienie rodzaju orzeczenia w zależności od wieku. Dla osoby pełnoletniej podstawowym dokumentem potwierdzającym status osoby z niepełnosprawnością (w sensie formalnym, wymaganym w procedurach wsparcia) jest orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Taki dokument stanowi typową podstawę do wykazania uprawnienia do ubiegania się o dofinansowanie na sprzęt pomocniczy, np. wózek inwalidzki ręczny.
Odpowiedź "Na podstawie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności." jest więc poprawna, bo wskazuje dokument mający charakter urzędowy i kwalifikujący osobę (pełnoletnią) do korzystania z różnych form wsparcia.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, ponieważ:
- "Tylko na podstawie karty informacyjnej o chorobie." – karta informacyjna jest dokumentem medycznym (opis leczenia/rozpoznania), ale nie jest decyzją orzeczniczą i nie przesądza o uprawnieniach w systemie wsparcia.
- "Tylko na podstawie zlecenia lekarskiego na sprzęt." – zlecenie może być potrzebne w procesie zaopatrzenia medycznego, jednak samo w sobie nie potwierdza stopnia niepełnosprawności ani nie zastępuje orzeczenia w procedurach dofinansowania.
- "Na podstawie orzeczenia o niepełnosprawności." – ten typ orzeczenia bywa kojarzony z orzecznictwem dla osób niepełnoletnich; w pytaniu mowa o osobie 18-letniej, dlatego właściwe jest wskazanie stopnia niepełnosprawności.
W praktyce asystent osoby z niepełnosprawnością pomaga przede wszystkim uporządkować dokumenty: odróżnić dokumenty medyczne (opis stanu zdrowia) od dokumentów formalnych (orzeczenie), sprawdzić aktualność orzeczenia i upewnić się, że do wniosku dołączono wymagane załączniki.
