Fugowanie (spoinowanie) polega na wypełnieniu i ukształtowaniu spoin zaprawą lub fugą tak, aby połączenie było szczelne, trwałe i estetyczne. W praktyce przy elementach małej architektury (np. murkach, obrzeżach, okładzinach, elementach murowanych) właściwie wykonane spoiny ograniczają wnikanie wody i zabrudzeń, co ma znaczenie przy konserwacji.
Narzędziem typowo używanym do tego celu jest kielnia do fugowania spoin (kielnia do spoinowania). Jej cechą funkcjonalną jest takie ukształtowanie części roboczej, aby można było wygodnie pracować w szczelinach: nabierać niewielkie porcje zaprawy i wprowadzać je w spoinę oraz ją formować.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "Na ilustracji 1." – wskazuje ona obraz przedstawiający kielnię przeznaczoną do fugowania.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ odnoszą się do ilustracji z innymi narzędziami (o innym kształcie i przeznaczeniu), które nie służą typowo do precyzyjnego wypełniania i profilowania spoin. W zadaniach tego typu najczęstsza pomyłka polega na utożsamieniu dowolnej kielni z kielnią do fugowania; na egzaminie warto zwracać uwagę na funkcję narzędzia i geometrię jego części roboczej, a nie tylko na sam fakt, że jest to "kielnia".
- Wskazówka egzaminacyjna: najpierw przeczytaj uważnie, do jakiej czynności ma być narzędzie ("do fugowania spoin"), a dopiero potem porównuj ilustracje.
- W praktyce: dobór właściwej kielni ułatwia uzyskanie równych spoin i zmniejsza ryzyko zabrudzenia powierzchni obok spoiny.