Gwint wewnętrzny wykonuje się w otworze (np. pod śrubę), dlatego potrzebne jest narzędzie, które może zostać wprowadzone do wcześniej przygotowanego otworu i skrawać materiał po obwodzie. Takim narzędziem jest gwintownik.
Gwintownik ma charakterystyczne cechy rozpoznawcze widoczne zwykle na ilustracjach narzędzi:
- część roboczą o średnicy odpowiadającej gwintowi,
- rowki wiórowe (proste lub skrętne), które odprowadzają wióry,
- często chwyt przystosowany do oprawki lub pokrętła (do gwintowania ręcznego).
W praktyce mechatronika poprawne rozpoznanie narzędzia ma bezpośrednie znaczenie: pomylenie gwintownika z narzynką skutkuje wyborem narzędzia do gwintu zewnętrznego, co uniemożliwia wykonanie gwintu w otworze i może doprowadzić do uszkodzenia elementu lub narzędzia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? W typowych zestawach ilustracji narzędzi warsztatowych jako "zmyłki" pojawiają się narzędzia do innych operacji (np. do gwintów zewnętrznych albo do wiercenia czy pogłębiania). Narzędzie do gwintu zewnętrznego (najczęściej narzynka) ma inną geometrię i pracuje na pręcie/wałku, a nie w otworze. Z kolei wiertło lub pogłębiacz mogą mieć podobny kształt ogólny, ale nie mają cech gwintownika (zarysu skrawającego odpowiadającego gwintowi na całej części roboczej).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy gwintu wewnętrznego, szukaj narzędzia, które "wchodzi do środka" otworu i ma rowki do odprowadzania wiórów. Jeśli pojawia się słowo zewnętrznego, wtedy właściwym tropem jest narzynka.
