Efekt filtru "kserokopia" (czasem spotykany pod nazwą "photocopy" w wersjach anglojęzycznych) ma naśladować wygląd wydruku lub skanu z kopiarki. Najbardziej typowe cechy to:
- bardzo wysoki kontrast – jasne partie szybko stają się białe, a cienie przechodzą w głęboką czerń,
- redukcja półtonów – zamiast płynnych przejść tonalnych pojawiają się duże, jednolite plamy,
- podkreślenie krawędzi – kontury obiektów są bardziej widoczne, czasem wyglądają jak "obrys" lub ziarnisty zarys,
- charakterystyczna faktura – obraz może sprawiać wrażenie "papierowego" lub "skanowanego".
Dlatego właściwy wybór to taka ilustracja, na której fotografia nie jest po prostu odbarwiona (czarno-biała), ale jest wyraźnie spłaszczona tonalnie i wygląda jak kopia z urządzenia biurowego. Zwykłe filtry czarno-białe zachowują bogatszą skalę szarości i bardziej naturalne przejścia. Z kolei efekty typu sepia, negatyw czy pastel nie dają wrażenia "ksera", bo zmieniają barwę lub charakter obrazu w inny sposób.
Jak odróżniać na egzaminie?
- Jeśli widzisz wiele odcieni szarości i naturalny modelunek światła – to raczej klasyczny efekt monochromatyczny.
- Jeśli widzisz prawie tylko czerń i biel, z ostrymi przejściami i "drukarskim" charakterem – to typowy trop dla "kserokopii".
- Jeśli efekt ma kolorowy zafarb (np. brąz) – to nie jest "kserokopia".
Ta umiejętność jest praktyczna w pracy fotografa: pozwala szybciej dobierać narzędzia stylizacji i świadomie kontrolować, czy obraz ma wyglądać jak dokument/druk, czy jak fotografia o pełnej skali tonalnej.
