Inwentaryzacja mapy polega na sporządzeniu opisu, który identyfikuje materiał kartograficzny i podaje jego kluczowe cechy. Dla map szczególnie charakterystyczne są elementy takie jak: tytuł lub określenie przedstawienia (np. plan sytuacyjno‑pomiarowy), skala (zapis w formie 1:x), wymiary, a także uwagi dotyczące treści lub cech obiektu (np. adnotacje nanoszone na mapie).
Odpowiedź "A" jest właściwa, bo na tej karcie wprost pojawiają się dane typowe dla mapy: określenie planu/mapy, zapis skali oraz informacje odnoszące się do adnotacji znajdujących się na mapie. To jednoznacznie wskazuje, że karta służy do ewidencji materiału kartograficznego.
Pozostałe propozycje są błędne, ponieważ ich pola i przykładowe treści odpowiadają innym rodzajom materiałów archiwalnych:
- "B" zawiera wpisy o przepisach i zarządzeniach, co pasuje do akt normatywnych/urzędowych, a nie do opisu mapy.
- "C" odnosi się do fotografii: pojawia się "Treść fotografii" oraz dane o negatywie i jego rozmiarze, co jest typowe dla materiałów fotograficznych.
- "D" opisuje dokument o cechach fizycznych typu pergamin, format w milimetrach, wzmianki o piśmie i sznurze od pieczęci – to charakterystyka dokumentu pergaminowego/dyplomu, nie mapy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy wśród pól widzisz skalę i określenia w rodzaju "plan", "mapa", "arkusz", to najczęściej jest to karta dla materiałów kartograficznych. Gdy pojawiają się "negatyw" lub "fotografia", wybór powinien paść na kartę fotograficzną.
