Wielowypust wewnętrzny to profil (rowki/wypusty) wykonany wewnątrz otworu, który współpracuje z wielowypustem zewnętrznym drugiego elementu. Aby uzyskać taki kształt, potrzebna jest metoda pozwalająca wiernie odtworzyć profil w przestrzeni wewnętrznej.
Odpowiedź "Przeciągarce." jest właściwa, ponieważ przeciąganie jest klasyczną technologią wytwarzania profili wewnętrznych (w tym wielowypustów). Przeciągło ma uzębienie stopniowane: kolejne zęby zdejmują coraz większą warstwę materiału, aż do uzyskania docelowego kształtu. Dzięki temu w jednej operacji można uzyskać profil o dobrej powtarzalności, szczególnie w produkcji seryjnej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "Szlifierce." – szlifowanie jest przede wszystkim obróbką wykończeniową, stosowaną do poprawy dokładności i chropowatości. Samo wykonanie wielowypustu wewnętrznego nie jest typowym zadaniem szlifierki w podstawowym ujęciu egzaminacyjnym; częściej najpierw nadaje się kształt (np. przeciąganiem), a dopiero potem ewentualnie wykańcza wybrane powierzchnie.
- "Tokarce." – tokarka służy do obróbki powierzchni obrotowych (walców, stożków, czoła) oraz typowych operacji w otworach (np. wytaczanie). Wielowypust to jednak profil wielokrawędziowy/rowkowy, który nie powstaje przez klasyczne toczenie w osi obrotu.
- "Nakiełczarce." – nakiełczarka służy do wykonywania nakiełków (stożkowych zagłębień centrujących), przygotowujących detal np. do toczenia między kłami. Nie jest to obrabiarka do nacinania profili wielowypustowych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się profil wewnętrzny o złożonym kształcie (np. wielowypust, wielokąt, wpusty wewnętrzne), bardzo często poprawnym skojarzeniem jest przeciąganie i przeciągarka (o ile rysunek odpowiada typowemu profilowi do przeciągania).
