W sesji wielośladowej "proporcje między ścieżkami" oznaczają przede wszystkim relacje głośności (fader/gain), a często także odczuwalny balans wynikający z panoramy, korekcji barwy i dynamiki. To właśnie na etapie miksu podejmuje się decyzje, jak głośno ma być wokal względem instrumentów, które elementy są na pierwszym planie, a które w tle, oraz jak całość ma się "skleić" w spójny obraz dźwiękowy.
Etap nagrania (rejestracji) koncentruje się na poprawnym zebraniu sygnału: doborze mikrofonu, ustawieniu poziomów wejściowych i jakości wykonania. Owszem, już wtedy dąży się do sensownych poziomów, ale nie jest to właściwy moment na docelowe ustawianie relacji między wszystkimi ścieżkami w kontekście finalnego brzmienia.
Edycja dotyczy porządkowania materiału: selekcji ujęć, cięć, usuwania błędów, wyrównywania timing/pitch, czyszczenia szumów między frazami czy przygotowania aranżu na timeline. Może zawierać wstępne ustawienia, ale korekta proporcji w znaczeniu miksowym nie jest jej głównym celem.
Mastering odbywa się po miksie i zakłada pracę na gotowym materiale stereo (lub na ograniczonej liczbie stemów). Jego zadaniem jest dopracowanie całości: spójność brzmienia, kontrola dynamiki i przygotowanie do dystrybucji. Jeśli w masteringu próbuje się "naprawiać" proporcje między pojedynczymi ścieżkami, zwykle oznacza to, że miks wymaga poprawek.
Na egzaminie warto pamiętać prostą zasadę: proporcje elementów utworu ustawiasz w miksie, a mastering dopieszcza gotowy miks.
