Arpeggio (rozłożony akord) polega na tym, że zamiast uderzyć lub zagrać akord jednocześnie, wykonuje się jego składowe dźwięki kolejno. Kluczowe jest to, że arpeggio odnosi się do dźwięków o określonej wysokości (np. C–E–G), bo tylko wtedy ma sens pojęcie "składowych akordu".
Odpowiedź "Werblu." jest poprawna, ponieważ werbel (snare drum) jest instrumentem perkusyjnym membranowym, którego brzmienie ma charakter głównie szumowy i w praktyce nie służy do precyzyjnego realizowania konkretnych wysokości dźwięków tworzących akord. Nie da się więc zagrać na nim kolejnych stopni akordu tak, aby powstało arpeggio w znaczeniu wykonawczym używanym w teorii i praktyce muzyki.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo wskazują instrumenty, które typowo wykonują arpeggia:
- "Gitarze." – na gitarze arpeggio realizuje się przez kolejno szarpane struny (palcami lub kostką), często jako figura akompaniamentu.
- "Harfie." – harfa jest wręcz jednym z najbardziej oczywistych przykładów instrumentu kojarzonego z arpeggiami (kolejne struny, duża rozpiętość wysokości).
- "Skrzypcach." – skrzypek może wykonać arpeggio, grając kolejno dźwięki na jednej strunie lub przechodząc między strunami (w zależności od układu dźwięków).
Uwaga praktyczna dla osób od obsługi sceny i nagłośnienia: rozumienie takich terminów pomaga w komunikacji z muzykami ("zagraj arpeggio", "zagraj akord") i w przewidywaniu problemów miksowych. Arpeggia wymagają czytelności w paśmie odpowiedzialnym za wysokość dźwięku i selektywność, natomiast werbel zwykle eksponuje atak i pasma szumowe. W niektórych współczesnych, potocznych opisach można spotkać nadużycia terminu "arpeggio" jako efektu "przebiegu", ale egzaminowo liczy się znaczenie muzyczne związane z akordem.
