W przygotowaniu przewodu koncentrycznego kluczowe jest zachowanie jego struktury: zewnętrznego płaszcza, ekranu (oplot/folia), dielektryka i żyły. Narzędzie przeznaczone do tego typu przewodów ma za zadanie zdejmować warstwy na zadaną długość w sposób powtarzalny, tak aby:
- nie przeciąć oplotu lub folii ekranującej,
- nie uszkodzić dielektryka (co pogarsza parametry i stabilność złącza),
- nie naciąć żyły wewnętrznej,
- uzyskać odpowiedni "stopień" odizolowania pod montaż konkretnego złącza.
Typowy ściągacz izolacji do koncentryka ma prowadnice/gniazda odpowiadające średnicy kabla oraz ostrza ustawione tak, by naciąć płaszcz i/lub dielektryk na odpowiedniej głębokości. Dzięki temu przygotowanie końcówki jest szybkie i minimalizuje ryzyko błędów montażowych.
Odpowiedzi niepoprawne zwykle odpowiadają narzędziom ogólnego przeznaczenia: nożom monterskim, obcinakom, szczypcom lub ściągaczom do przewodów jednożyłowych/wielożyłowych. Takie narzędzia mogą zdejmować izolację, ale bez dopasowania do warstw koncentryka łatwo o uszkodzenie ekranu, zbyt głębokie nacięcie dielektryka albo deformację kabla. Na egzaminie warto szukać na rysunku cech "dedykowanych" koncentrykowi: gniazda na kabel, elementu obrotowego i ustawionych fabrycznie ostrzy do warstw.
