W projektowaniu strzyżenia ważne jest, że kontur zewnętrzny fryzury (czyli obrys widoczny z zewnątrz) wpływa na to, jak odbieramy proporcje głowy i szyi. Przy długiej i szczupłej szyi celem nie jest jej dodatkowe podkreślenie, lecz optyczne skrócenie i zmniejszenie wrażenia smukłości.
Osiąga się to przez takie rozwiązania, które "przecinają" pionową linię szyi i wprowadzają więcej szerokości w dolnej części fryzury, szczególnie w rejonie karku. W praktyce (na poziomie koncepcji, niezależnie od konkretnej techniki strzyżenia) oznacza to zwykle:
- unikanie form, które wyraźnie wydłużają (np. bardzo wąskie, opadające linie prowadzące wzrok w dół),
- preferowanie konturu, który daje wrażenie pełniejszej, szerszej linii w okolicy karku,
- utrzymywanie balansu między masą fryzury a smukłością szyi, aby nie tworzyć efektu "jeszcze dłuższej" szyi.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "Na rysunku 4.", ponieważ to ten rysunek w dołączonym zestawie odpowiada konturowi stosowanemu do takiej korekty.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo wskazują rysunki, które (w ramach tego zadania) odpowiadają innym efektom wizualnym konturu, np. rozwiązaniom neutralnym albo takim, które mogą dodatkowo eksponować długość szyi zamiast ją maskować. Na egzaminie warto najpierw nazwać cel korekty (skrócić/poszerzyć optycznie), a dopiero potem dopasować kontur z rysunków.
