Wydmuchiwanie wyrobów szklanych "na bańkę" polega na uformowaniu z pobranej porcji gorącej masy szklanej wstępnego kształtu (bańki), który następnie stanowi bazę do dalszych operacji kształtowania w formie. W pytaniu kluczowe jest słowo "kolejne" – należy wskazać taki rysunek, na którym etapy są ułożone w porządku technologicznym i pokazują ciągłość procesu (zmiany kształtu w czasie).
Prawidłowa sekwencja powinna odzwierciedlać typową logikę procesu:
- start od porcji masy szklanej na końcu narzędzia (materiał jest jeszcze zwarty, bez wyraźnie rozwiniętej objętości),
- następnie pojawia się wstępny nadmuch i narastanie bańki – objętość rośnie, a ścianki zaczynają się równomiernie rozkładać,
- kolejne etapy pokazują dalsze powiększanie i stabilizację kształtu, bez "cofania się" do wcześniejszej fazy.
Rysunek poprawny jest więc ten, który pokazuje rosnącą i uporządkowaną transformację: od pobrania masy do wyraźnie ukształtowanej bańki, możliwej do przeniesienia do dalszego formowania. Rysunki niepoprawne zwykle zdradzają błąd jednym z poniższych objawów: etap końcowy pojawia się zbyt wcześnie, w środku sekwencji widać "mniejszą" bańkę niż wcześniej (brak monotonicznego narastania), albo przedstawiono czynności charakterystyczne dla innej metody formowania, a nie dla wydmuchiwania na bańkę.
Wskazówka egzaminacyjna: warto porównywać rysunki pod kątem kierunku zmian (czy objętość i kształt rozwijają się konsekwentnie) oraz tego, czy kolejność etapów ma sens technologiczny dla pracy na gorącym szkle.
