W zadaniu trzeba wskazać ilustrację przedstawiającą odzież wierzchnią w stylu awangardowym. Odzież wierzchnia to m.in. płaszcze i kurtki, czyli elementy noszone na warstwach podstawowych, zwykle o bardziej rozbudowanej konstrukcji (zapięcie, kołnierz/kapturnica, rękawy, podszewka, kieszenie, czasem usztywnienia).
Awangarda w modzie polega na świadomym eksperymentowaniu z formą i kompozycją. Typowe sygnały na rysunku to:
- asymetria (np. nierówne poły, przesunięte zapięcie, różne długości),
- przeskalowanie (celowo powiększone elementy, np. kołnierz, rękaw, objętość),
- nietypowa sylwetka (odejście od standardowej linii talii i ramion, rzeźbiarska bryła),
- nieoczywista konstrukcja (niesymetryczne cięcia, niekonwencjonalne podziały),
- efekt koncepcyjny (ubiór jako forma artystyczna, a nie tylko użytkowa).
Odpowiedź "Na rysunku 2." jest poprawna, ponieważ to ten rysunek przedstawia projekt, w którym dominują charakterystyczne cechy awangardy: eksperymentalna forma i celowe odejście od klasycznych rozwiązań typowych dla standardowej odzieży wierzchniej.
Pozostałe wskazania są niepoprawne, gdy rysunki pokazują projekty bliższe stylowi klasycznemu, sportowemu lub podstawowym fasonom użytkowym: nawet jeśli mają pojedynczy wyróżnik (np. detal lub ozdobę), to nie spełniają całościowo kryterium awangardowości rozumianej jako wyraźne przekształcenie sylwetki i konstrukcji.
Wskazówka egzaminacyjna: nie oceniaj stylu wyłącznie po kolorze czy pojedynczej dekoracji. Najpierw porównaj sylwetkę (bryła, proporcje), potem konstrukcję (cięcia, zapięcie), a na końcu detale. Awangarda zwykle "zmienia" bryłę lub zasady kompozycji, a nie tylko dodaje ozdobę.
