Przenośnik pneumatyczny do transportu ziarna działa na zasadzie przenoszenia materiału sypkiego w strumieniu powietrza. W praktyce ziarno jest zasysane lub tłoczone przez instalację rurową, a następnie oddzielane od powietrza w miejscu odbioru.
Na rysunkach urządzeń rolniczych przenośnik pneumatyczny rozpoznaje się zwykle po typowych cechach konstrukcyjnych:
- rurociąg (rury/kolana) stanowiący tor przepływu mieszaniny powietrze–ziarno,
- źródło przepływu powietrza (dmuchawa, wentylator, ssawa), bez którego transport pneumatyczny nie ma sensu,
- często element separacji (np. cyklon lub filtr), w którym ziarno opada, a powietrze jest odprowadzane.
Dla porównania, przenośniki mechaniczne mają inne wyróżniki: ślimakowy ma widoczny ślimak w rurze/korycie, kubełkowy ma pionowy pas/łańcuch z kubełkami w obudowie, a taśmowy ma taśmę na bębnach. Te rozwiązania nie wymagają dmuchawy i nie transportują ziarna w powietrzu.
Dlatego poprawny wybór rysunku powinien opierać się na identyfikacji zasady działania (powietrze jako medium transportujące), a nie tylko na obecności rury. Jeśli na schemacie widać rurociąg wraz z dmuchawą/ssawą oraz miejscem oddzielania ziarna od powietrza, jest to charakterystyczne dla transportu pneumatycznego.
