KWALIFIKACJA ELE2 - STYCZEŃ 2019

PYTANIE NR 1.
Na którym rysunku przedstawiono przewód elektroenergetyczny stosowany do wykonywania napowietrznych przyłączy budynków mieszkalnych?
Ilustracja przedstawia cztery różne typy przewodów elektroenergetycznych, oznaczone literami A, B, C i D.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przewód do napowietrznych przyłączy budynków rozpoznaje się po konstrukcji przystosowanej do pracy na powietrzu: odporności na warunki atmosferyczne, odpowiedniej izolacji oraz (często) układzie żył typowym dla przewodów samonośnych. Poprawny wybór to rysunek przedstawiający właśnie taki przewód.

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie sprawdza umiejętność rozpoznania przewodu elektroenergetycznego stosowanego do przyłączy napowietrznych na podstawie rysunku. W praktyce przewody przeznaczone do prowadzenia na zewnątrz budynków muszą mieć konstrukcję dostosowaną do oddziaływań środowiskowych (promieniowanie UV, opady, wahania temperatury) oraz do sposobu podwieszenia i prowadzenia w przęsłach.

Przy rozwiązywaniu tego typu zadań warto zastosować stały schemat analizy rysunku:

  • Przeznaczenie: czy przewód wygląda na typowo zewnętrzny/elektroenergetyczny, a nie instalacyjny do wnętrz?
  • Konstrukcja: czy widoczny jest układ żył spotykany w przewodach przyłączeniowych (np. wiązka/skręt, przekroje typowe dla zasilania, element nośny lub samonośna konstrukcja)?
  • Izolacja i powłoka: czy rysunek sugeruje izolację i powłokę właściwą dla pracy na powietrzu, a nie np. cienką izolację przewodów instalacyjnych?
  • Typowe pomyłki: nie mylić z kablami ziemnymi (masywna powłoka, często pancerz/ekran) ani z przewodami do odbiorników (giętkie linki, opony gumowe).

Odpowiedź poprawna wskazuje rysunek przewodu, którego konstrukcja odpowiada zastosowaniu napowietrznego przyłącza do budynku mieszkalnego. Pozostałe odpowiedzi są błędne, gdy przedstawiają przewody o przeznaczeniu instalacyjnym (do wnętrz), kable przeznaczone do układania w ziemi lub przewody giętkie do zasilania urządzeń, które nie są typowo stosowane jako przewody przyłączeniowe w układzie napowietrznym.

Na egzaminie warto zapamiętać: "przyłącze napowietrzne" zwykle oznacza przewód o wyraźnie elektroenergetycznym charakterze i konstrukcji dostosowanej do ekspozycji na warunki zewnętrzne oraz do podwieszenia.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Przyłącze napowietrzne to odcinek linii elektroenergetycznej doprowadzający zasilanie do obiektu, prowadzony w powietrzu (na słupach/uchwytach), a nie w ziemi. Wymaga przewodu o konstrukcji przystosowanej do warunków atmosferycznych i do podwieszenia.
Szukaj cech konstrukcyjnych typowych dla przewodów zewnętrznych: wyraźna izolacja/powłoka, układ żył charakterystyczny dla przewodów elektroenergetycznych oraz (często) konstrukcja samonośna lub przystosowana do podwieszenia. Przewody instalacyjne do wnętrz zwykle wyglądają "lżej".
Wielożyłowość nie przesądza o zastosowaniu. Przyłącze napowietrzne wymaga odporności na UV i pogodę oraz odpowiedniej konstrukcji mechanicznej. Kable ziemne mają inną budowę (powłoki, czasem ekrany), a przewody instalacyjne są projektowane do innych warunków pracy.
Najczęstsze pomyłki dotyczą kabli do układania w ziemi (masywna powłoka, często dodatkowe warstwy) oraz przewodów instalacyjnych do wnętrz (np. do prowadzenia pod tynkiem). Bywa też mylony przewód giętki do urządzeń z przewodem elektroenergetycznym.
Tak, ponieważ pracuje na zewnątrz i jest długo narażony na słońce. W praktyce dobiera się przewody, których izolacja/powłoka jest przeznaczona do eksploatacji na powietrzu. Brak odporności UV może powodować szybsze starzenie materiału i uszkodzenia.
Przyłącze kablowe (ziemne) stosuje się m.in. tam, gdzie wymagają tego warunki lokalne (np. zabudowa, estetyka, ograniczenia terenowe) lub gdy przebieg napowietrzny jest niepraktyczny. Wtedy wybiera się kabel o budowie przeznaczonej do układania w ziemi.
Kabel ziemny na przekroju bywa przedstawiany jako bardziej "warstwowy": widoczne powłoki, wypełnienia, czasem elementy ekranujące lub pancerz. Przewód napowietrzny częściej ma prostszą konstrukcję i jest rysowany jako wiązka żył przystosowana do prowadzenia na zewnątrz.
Najczęściej: wybór na podstawie jednej cechy (np. liczby żył), pomijanie przeznaczenia środowiskowego (wewnątrz/zewnątrz), pośpiech bez porównania wszystkich czterech rysunków oraz mylenie kabli (do ziemi) z przewodami (do napowietrznych odcinków).
Najlepiej ćwiczyć na rysunkach i zdjęciach: porównuj konstrukcje przewodów instalacyjnych, kabli ziemnych i przewodów napowietrznych. Twórz własne fiszki: nazwa–zastosowanie–cecha rozpoznawcza. Na egzaminie pomagają też skojarzenia: "zewnątrz = odporność i konstrukcja mechaniczna".
Zwykle nie. Zadanie wymaga wiedzy, jak wygląda przewód przeznaczony do przyłącza napowietrznego i czym różni się od kabli ziemnych oraz przewodów instalacyjnych. Sama logika (bez znajomości konstrukcji) często prowadzi do losowego wyboru.
info

Około 46% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Poprawny wybór to rysunek przedstawiający właśnie taki przewód."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z elektroenergetyki niskiego napięcia (linie i przyłącza)
  • Katalogi techniczne producentów przewodów elektroenergetycznych (część: przewody napowietrzne i przyłączeniowe)
  • Materiały dydaktyczne do kwalifikacji ELE.2 dotyczące rozpoznawania przewodów i kabli

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego