Rdzeń kształtowy typu E-I (często spotykany w transformatorach małej mocy) rozpoznaje się po tym, że jest wykonany z dwóch rodzajów kształtek z blach transformatorowych:
- część "E" – element z trzema kolumnami (środkowa i dwie boczne), na którym zwykle znajduje się karkas z uzwojeniami,
- część "I" – prosta kształtka (listwa), która po złożeniu z częścią "E" zamyka obwód magnetyczny.
Dlatego poprawną odpowiedzią jest rysunek, na którym widać zestawienie "E" oraz dokładkę "I" (albo wyraźnie pokazany przekrój/rysunek złożeniowy rdzenia z tymi dwoma elementami). W praktyce na rysunkach E-I część "I" bywa narysowana jako osobny element przylegający do końców kolumn części "E".
Dlaczego pozostałe propozycje mogą być błędne?
- Rysunki przedstawiające rdzeń toroidalny (pierścień) nie są typu E-I, mimo że również są powszechne w transformatorach.
- Rysunki typu U-I lub C (dwie połówki rdzenia) różnią się geometrią: zamiast litery "E" mają kształt "U" lub dwie symetryczne połówki, które składa się parami.
- Jeżeli na rysunku widać tylko jedną bryłę bez charakterystycznego podziału na pakiet "E" i "I", to najczęściej nie jest to klasyczny rdzeń E-I albo rysunek jest uproszczony w sposób niezgodny z identyfikacją w zadaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj elementu "E" (trzy "zęby") i sprawdź, czy występuje osobna część "I", która domyka szczelinę od góry/dół – to najszybszy sposób odróżnienia E-I od U-I i toroidu.
