Sygnały ręczne stosowane na płycie lotniska mają zapewnić jednoznaczną komunikację między osobą naprowadzającą a załogą statku powietrznego. W praktyce od studenta oczekuje się rozpoznania konkretnego układu sylwetki i rąk odpowiadającego danemu komunikatowi.
W przypadku polecenia "Wskazanie stanowiska postojowego" istotą gestu jest pokazanie, gdzie znajduje się docelowe miejsce postojowe. Dlatego poprawny rysunek powinien prezentować postać wykonującą gest wskazujący stanowisko: ręce skierowane są w jednym, spójnym kierunku, co komunikuje "to jest to miejsce / tam jest stanowisko".
Odpowiedź "B" jest właściwa, ponieważ przedstawia gest, który spełnia tę funkcję: wskazuje docelowe stanowisko postojowe w sposób czytelny i pozbawiony sprzecznych sygnałów.
Pozostałe propozycje są błędne, ponieważ prezentują inne, niespójne z tym komunikatem układy kończyn (np. gesty kojarzone z zatrzymaniem, korygowaniem toru ruchu lub innymi poleceniami naprowadzania). Typową pułapką egzaminacyjną jest skupienie się na samym fakcie "uniesionych rąk", zamiast na kierunku i symetrii gestu, które odróżniają podobne sygnały.
W nauce warto porównywać sygnały parami (co jest wspólne, a co różnicuje) oraz ćwiczyć rozpoznawanie ich na rysunkach o różnej stylizacji, bo na egzaminie grafika może być uproszczona.
