Prostowanie stali zbrojeniowej jest etapem obróbki, którego celem jest uzyskanie prętów o możliwie prostoliniowym przebiegu przed dalszymi czynnościami (np. cięciem na długość, gięciem strzemion, montażem zbrojenia). W praktyce dotyczy to szczególnie stali dostarczanej w kręgach, ale może też obejmować pręty, które zostały odkształcone w transporcie lub składowaniu.
Urządzeniem przeznaczonym do tego zadania jest prostownica (prościarka). Charakterystyczną cechą takiego sprzętu jest zespół rolek prostujących i prowadzenie pręta przez układ, który wymusza naprzemienne, kontrolowane odgięcia. Dzięki temu znoszone są krzywizny i "pamięć" odkształcenia materiału. W wielu rozwiązaniach spotyka się także podajnik, elementy napędowe oraz osłony strefy pracy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi mogą kusić, ale są błędne? Częstym błędem jest mylenie prostownicy z:
- giętarką – ta ma elementy do wykonywania zaplanowanych zagięć (tarcza/krążek giętarski, trzpienie, ograniczniki), a jej celem nie jest "wyprost", tylko nadanie kształtu,
- urządzeniem do cięcia (np. gilotyną/nożycami) – rozpoznawalnym po strefie cięcia i ostrzach, gdzie funkcją jest rozdzielenie pręta, a nie korekta prostoliniowości,
- innym osprzętem pomocniczym (stojaki, rozwijaki) – który ułatwia podawanie, ale sam w sobie nie realizuje procesu prostowania.
W tym zadaniu poprawna jest odpowiedź wskazana w kluczu (rysunek oznaczony jako poprawny), ponieważ przedstawia sprzęt służący do prostowania, czyli przeprowadzania pręta przez układ rolek prostujących, a nie urządzenie do gięcia lub cięcia.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach "na którym rysunku" zawsze szukaj elementu, który realizuje funkcję procesu (rolki prostujące dla prostowania, tarcza i trzpienie dla gięcia, ostrza dla cięcia), a nie tylko ogólnej "maszynowości" rysunku.
