Konstrukcja stojakowa (ramowa) w meblarstwie oznacza, że główne przenoszenie obciążeń i sztywność zapewnia stelaż złożony z elementów liniowych: pionowych stojaków (słupków) oraz poziomych rygli. W takiej szafie boki nie muszą być jednolitymi płytami korpusowymi – często są to ramy z wypełnieniami, a elementy wypełniające (płyciny, panele) pełnią głównie funkcję osłonową lub dekoracyjną.
Rozpoznając szafę o konstrukcji stojakowej na rysunku, szukaj następujących cech:
- Widoczny szkielet: wyraźne słupki narożne oraz rygle łączące je u góry, u dołu lub w polach bocznych.
- Podział na pola: boki/front mogą być pokazane jako ramy z wypełnieniem, a nie jako jednolita płyta.
- Elementy nośne są "wąskie": stojaki i rygle to listwy/ramy, a nie szerokie płyty tworzące skrzynię.
Dla porównania, w konstrukcji skrzyniowej/płytowej typowa jest "pudłowa" bryła: dwa pełne boki z płyty, dno, wieniec/góra oraz plecy, które razem tworzą korpus. Taki rysunek będzie wyglądał jak zestaw dużych płaszczyzn (płyt) sklejonych lub skręconych w prostopadłościan.
Dlaczego pozostałe rysunki są niepoprawne: zwykle przedstawiają one szafę, w której korpus z płyt jest elementem nośnym (konstrukcja skrzyniowa) albo pokazują układ bez wyraźnych stojaków i rygli, przez co nie spełniają definicji konstrukcji stojakowej. W zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest, by nie mylić ramy drzwi z ramową konstrukcją całej szafy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku widzisz, że "ściany" szafy są pełnymi płytami tworzącymi pudełko, to najczęściej nie jest to konstrukcja stojakowa. Konstrukcja stojakowa ma rozpoznawalny stelaż i pola wypełnione materiałem niebędącym głównym nośnikiem.
