Zacisk w obszarze izolacji (tzw. odciążenie) ma inne zadanie niż zacisk na samej żyle. Jego celem jest mechaniczne podtrzymanie przewodu i przeniesienie sił ciągnących/zginających na izolację, tak aby nie obciążać bezpośrednio miejsca styku żyły z końcówką. Dlatego w poprawnym przekroju po zaciśnięciu oczekuje się przede wszystkim poprawnej geometrii i braku uszkodzeń izolacji.
Odpowiedź "Szkic D" jest poprawna, ponieważ przedstawia zacisk w strefie izolacji jako równomiernie uformowany: elementy zacisku są symetryczne i równomiernie rozmieszczone w obszarze zacisku, a izolacja pozostaje nienaruszona (bez nacięć i rozdarć). Taki zacisk zwykle daje właściwe odciążenie i ogranicza ryzyko wyrwania przewodu przy drganiach lub przypadkowym pociągnięciu.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo odpowiadają typowym niezgodnościom spotykanym w praktyce:
- "Szkic A" może sugerować zbyt małe zaciśnięcie (luz na izolacji) albo nieprawidłowy profil – wtedy odciążenie nie działa, a przewód pracuje na zacisku żyły.
- "Szkic B" zwykle odpowiada przypadkowi nadmiernego zgniecenia lub wcięcia w izolację; taka wada osłabia przewód i może prowadzić do pęknięcia żyły w pobliżu końcówki.
- "Szkic C" może pokazywać nierównomierne uformowanie skrzydełek (asymetrię) lub brak centrycznego ułożenia przewodu, co zmniejsza powtarzalność i trwałość połączenia.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o przekrój zacisku izolacji szukaj trzech cech naraz: symetrii zagniecenia, ciągłości izolacji oraz kontaktu zacisku z izolacją bez jej przecięcia. Jeśli rysunek wygląda "agresywnie" (ostre krawędzie wchodzą w izolację), to najczęściej jest to wada.
