KWALIFIKACJA DRM4 - CZERWIEC 2021

PYTANIE NR 15.
Na którym rysunku przedstawiono szlifowanie szerokich płaszczyzn drzwi drewnianych regału?
Ilustracja przedstawia cztery różne urządzenia związane z obróbką drewna, które mogą być używane w kontekście kwalifikacji
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Szlifowanie szerokich płaszczyzn dotyczy obróbki dużej, płaskiej powierzchni elementu (np. skrzydła drzwi), a nie samej krawędzi czy profilu. Poprawna jest odpowiedź "Na rysunku 1.", ponieważ to ten rysunek przedstawia obróbkę wykonywaną na dużej płaszczyźnie drzwi, zgodnie z treścią pytania.

Pełne wyjaśnienie:

W technologii obróbki drewna rozróżnia się m.in. szlifowanie szerokich płaszczyzn (dużych, płaskich powierzchni elementu) oraz szlifowanie krawędzi, profili czy miejscowe docieranie. W tym zadaniu kluczowe jest rozpoznanie, czy na ilustracji narzędzie/element są ustawione tak, aby obrabiać płaszczyznę skrzydła drzwi, a nie jego obrzeże.

Odpowiedź "Na rysunku 1." jest poprawna, bo wskazuje rysunek, na którym pokazano szlifowanie wykonywane na szerokiej powierzchni drzwi. To oznacza, że kontakt obróbkowy dotyczy dużej płaszczyzny, a sposób prowadzenia elementu odpowiada szlifowaniu powierzchniowemu.

Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ wskazują rysunki przedstawiające inne czynności lub inny obszar obróbki niż wymagany w pytaniu. Typowe pomyłki wynikają z mylenia:

  • szlifowania płaszczyzny z szlifowaniem krawędzi (gdy obrabiana jest wąska część elementu),
  • szlifowania płaszczyzny z szlifowaniem profilu (gdy kształt narzędzia/elementu sugeruje obróbkę wyoblenia lub frezu),
  • obróbki całej powierzchni z docieraniem miejscowym (np. małą stopą/krążkiem na fragmencie).

Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi nazwij w myślach, która część drzwi jest obrabiana na rysunku (płaszczyzna czy krawędź) i czy obszar styku ma charakter "szeroki" (powierzchnia) czy "wąski" (obrzeże). To zwykle szybko eliminuje rysunki niepasujące.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To obróbka ścierna wykonywana na dużej, płaskiej powierzchni elementu (np. skrzydła drzwi), aby wyrównać powierzchnię i przygotować ją do wykończenia. W przeciwieństwie do szlifowania krawędzi obejmuje ona pracę na "polu" elementu, a nie na jego obrzeżu.
Patrz na obszar styku narzędzia z elementem: przy szlifowaniu płaszczyzny kontakt dotyczy dużej powierzchni (środek "pola" drzwi), a przy krawędzi jest wąski i zlokalizowany na obrzeżu. Pomaga też analiza położenia elementu: czy eksponowana jest płaszczyzna czy bok.
Bo odpowiedzi często polegają na wskazaniu konkretnego rysunku. Jeśli rysunki są podobne, łatwo o pomyłkę wynikającą z roztargnienia. Warto najpierw ustalić, co dokładnie przedstawia każdy rysunek, a dopiero potem dopasować numer do treści pytania.
W praktyce do szerokich płaszczyzn stosuje się m.in. szlifierki przeznaczone do obróbki powierzchniowej (np. taśmowe o dużej szerokości roboczej) oraz rozwiązania warsztatowe do równomiernego prowadzenia elementu. Dobór zależy od wymiarów, wydajności i wymaganej jakości powierzchni.
Zwykle po obróbce skrawaniem i wstępnym wyrównaniu, aby usunąć ślady po narzędziach oraz uzyskać jednolitą fakturę. Często wykonuje się też szlifowanie międzyoperacyjne po pierwszych warstwach wykończenia, aby poprawić gładkość i przyczepność kolejnych warstw.
Najczęściej myli się: (1) szlifowanie płaszczyzny z krawędzią, bo oba wyglądają podobnie, (2) obróbkę drzwi z obróbką innego elementu konstrukcji, (3) kierunek prowadzenia elementu względem narzędzia. Pomaga świadome sprawdzenie: co jest obrabiane i gdzie.
Nie zawsze. "Szeroka płaszczyzna" opisuje rodzaj powierzchni (duża, płaska), ale w praktyce można obrabiać całość lub wybrany fragment. W zadaniu egzaminacyjnym decyduje to, czy operacja dotyczy płaszczyzny elementu, a nie jego krawędzi czy profilu.
Ćwicz analizę rysunków: najpierw nazwij operację (szlifowanie, frezowanie, wiercenie), potem wskaż obrabiany obszar (płaszczyzna/krawędź), a na końcu dopasuj numer. Dobre są krótkie serie ćwiczeń "co przedstawia rysunek?" zamiast samego zgadywania.
Nierówny docisk powoduje fale, przeszlifowania i różnice w fakturze, co jest szczególnie widoczne na dużych powierzchniach drzwi po nałożeniu lakieru lub bejcy. Równomierne prowadzenie elementu zmniejsza ryzyko miejscowych ubytków i poprawia powtarzalność jakości.
Kluczowe są: miejsce kontaktu narzędzia z elementem, orientacja elementu (czy widać płaszczyznę czy bok), oraz to, czy operacja obejmuje duży obszar. Te trzy rzeczy pozwalają stwierdzić, czy rysunek pokazuje szlifowanie szerokiej płaszczyzny.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 63% zdających egzamin. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Szlifowanie szerokich płaszczyzn dotyczy obróbki dużej, płaskiej powierzchni elementu (np. skrzydła drzwi), a nie samej krawędzi czy profilu."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne szkoły/CKZ z technologii obróbki drewna: dział "Szlifowanie"
  • Instrukcje obsługi i BHP dla szlifierek używanych w pracowni (szczególnie zasady prowadzenia elementu i doboru gradacji)
  • Atlas/kompendium obróbki powierzchni drewna (szlifowanie międzyoperacyjne, przygotowanie do wykończenia)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego