Trejaż ogrodowy jest elementem małej architektury, który ma przede wszystkim funkcję podpory dla pnączy oraz funkcję dekoracyjną. Typowo ma postać ażurowej kratownicy: układu pionowych i poziomych listew, lameli albo prętów, tworzących regularne oczka. Może być wolnostojący (np. jako ścianka/przegroda) albo montowany przy ścianie czy ogrodzeniu.
W zadaniu należy rozpoznać trejaż po cechach konstrukcyjnych: lekkość, przenikanie światła, powtarzalny układ kratek oraz przeznaczenie do prowadzenia pędów roślin. Konstrukcje masywne lub zadaszone nie są trejażem.
- "Trejaż": kratownica/ścianka z listew lub prętów, często obrośnięta pnączami.
- Pergola: zwykle konstrukcja przestrzenna z elementami poziomymi nad przejściem/tarasem; może zawierać kratownice, ale wyróżnia ją "zadaszający" układ belek.
- Altana: ma charakter małego obiektu wypoczynkowego (często z dachem), a nie płaskiej kratownicy pod rośliny.
- Ogrodzenie pełne/palisada: elementy ograniczające przestrzeń, zwykle nie mają regularnej kratownicy przeznaczonej do prowadzenia pnączy.
Najczęstsza pułapka egzaminacyjna polega na utożsamianiu każdego elementu "dla pnączy" z trejażem. W praktyce trejaż rozpoznaje się po tym, że jest płaski i ażurowy (kratowy), a jego konstrukcja ułatwia podwiązywanie i równomierne rozprowadzanie pędów. Dlatego poprawna odpowiedź to ta ilustracja, na której widać kratową podporę typową dla trejażu.
W pracy technika architektury krajobrazu umiejętność rozróżniania takich elementów jest potrzebna m.in. przy doborze wyposażenia ogrodu, opisie projektu, kosztorysowaniu oraz przy nadzorze montażu i konserwacji (impregnacja drewna, zabezpieczenia antykorozyjne metalu, kontrola kotwień).
