W analizie wizażu fryzjerskiego profil twarzy ocenia się w ujęciu bocznym, zwracając uwagę na relacje między czołem, nosem i brodą. Pytanie dotyczy profilu ukośnego oraz dodatkowej cechy: wyeksponowanego czoła.
Profil ukośny oznacza, że zarys twarzy nie układa się w "neutralną" linię, lecz sprawia wrażenie przebiegającego pod kątem: jedna z części (najczęściej czoło lub podbródek) jest optycznie bardziej wysunięta, a cała linia profilu wygląda na skośną. Jeśli jednocześnie mowa o wyeksponowanym czole, rysunek powinien pokazywać czoło jako wyraźnie dominujące w profilu (bardziej widoczne/wysunięte lub bez zasłonięcia grzywką w schemacie).
W praktyce fryzjerskiej taka diagnoza jest potrzebna przy doborze fryzury: wyeksponowane czoło można łagodzić lub harmonizować np. przez odpowiednie pasma przy twarzy, grzywkę, kierunek zaczesania czy budowanie objętości w innej strefie głowy. Kluczowe jest jednak, aby na rysunku spełnione były oba warunki jednocześnie: (1) ukośność profilu i (2) wyeksponowanie czoła.
Pozostałe rysunki są niepoprawne, bo przedstawiają inny typ profilu (np. bardziej prosty, wypukły lub wklęsły) albo nie pokazują wyraźnie wyeksponowanego czoła (czoło nie dominuje w zarysie lub proporcje są inne). Typowym błędem na egzaminie jest wybór rysunku na podstawie jednej cechy (np. samej "skośności") i pominięcie kryterium czoła, dlatego warto najpierw sprawdzić linię czoło–nos–broda, a dopiero potem ocenić, czy czoło jest dominantą.
