Właściwości przeciwślizgowe nawierzchni drogowej opisują, jak dobrze koło pojazdu "trzyma się" jezdni, czyli jaki jest poziom tarcia w kontakcie opona–nawierzchnia. W praktyce drogowej kontrola tej cechy jest istotna dla bezpieczeństwa (droga hamowania, stabilność na łukach, zachowanie na mokro) oraz dla odbiorów i utrzymania nawierzchni.
Urządzenie pomiarowe do badania przeciwślizgowości rozpoznaje się po tym, że jego zasada działania jest bezpośrednio związana z pomiarem tarcia lub wielkości z tarciem skorelowanej. Typowe przyrządy do takich badań mają charakterystyczne elementy: mechanizm wykonujący kontrolowany kontakt elementu ciernego z nawierzchnią (np. ramię/wahadło i ślizgacz) albo układ koła pomiarowego z czujnikami pozwalającymi wyznaczyć współczynnik tarcia podczas przejazdu.
Odpowiedź "B" jest właściwa, ponieważ przedstawia urządzenie przeznaczone do oceny przeciwślizgowości, czyli pomiaru tarcia/poślizgu na nawierzchni.
- Odpowiedź "A" jest nieprawidłowa, jeżeli przedstawia sprzęt do innego rodzaju badań lub kontroli (np. równości, zagęszczenia, geometrii) – takie urządzenia nie mierzą tarcia i nie służą wprost do oceny przeciwślizgowości.
- Odpowiedź "C" jest nieprawidłowa, jeżeli wskazuje narzędzie związane z teksturą, nośnością albo inną cechą eksploatacyjną. Tekstura wpływa na przyczepność, ale jej pomiar nie jest tym samym co pomiar tarcia/przeciwślizgowości.
- Odpowiedź "D" jest nieprawidłowa, jeżeli dotyczy urządzeń utrzymaniowych lub wykonawczych (maszyn roboczych) albo przyrządów do pomiarów niezwiązanych z tarciem – wtedy nie spełnia kryterium "urządzenia pomiarowego do badania właściwości przeciwślizgowych".
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj na rysunkach elementu, który celowo wywołuje kontrolowany poślizg lub mierzy siłę/parametr związany z tarciem. Jeżeli urządzenie wygląda jak typowy przyrząd do zagęszczenia, równości albo geodezji, to zwykle nie jest to badanie przeciwślizgowości.
