Usztywnienie stropu międzykondygnacyjnego ma na celu stabilizację belek stropowych (np. ograniczenie przemieszczeń bocznych i ryzyka zwichrzenia), a także poprawę współpracy elementów stropu w trakcie montażu i eksploatacji. Jednym z typowych rozwiązań jest przewiązka blokowa, czyli wstawienie pomiędzy sąsiednie belki elementów blokujących.
W pytaniu kluczowy jest warunek: "przewiązka blokowa o wysokości belek stropowych". Oznacza to, że elementy przewiązki (klocki/bloki) mają wysokość równą wysokości belek, a więc w rysunku powinny być widoczne jako wypełnienie między belkami na pełną ich wysokość (nie jako cienkie listwy, nie jako ukośne krzyżulce).
Odpowiedź "A" jest poprawna, ponieważ przedstawia przewiązkę w formie bloków umieszczonych między belkami w taki sposób, że ich wysokość odpowiada wysokości belek stropowych, co spełnia wskazany w treści warunek.
Pozostałe rysunki są błędne, gdy pokazują inne sposoby usztywnienia lub przewiązki o innej geometrii, np.:
- przewiązkę krzyżową (ukośne elementy tworzące "X" między belkami),
- listwy/rygle o mniejszej wysokości niż belki (nie jest to przewiązka "o wysokości belek"),
- inne elementy stężające (np. zastrzały, taśmy/łączniki), które mogą usztywniać konstrukcję, ale nie spełniają definicji przewiązki blokowej pełnej wysokości.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw wypisz cechę diagnostyczną z treści ("blokowa" + "pełna wysokość"), a dopiero potem porównuj rysunki. To ogranicza ryzyko pomylenia rozwiązań, które na pierwszy rzut oka wyglądają podobnie, ale różnią się detalem wykonania.
