Pogłębianie otworu pod łeb stożkowy śruby polega na wykonaniu stożkowego gniazda (stożkowego poszerzenia) w górnej części otworu. Celem jest takie ukształtowanie wlotu otworu, aby łeb stożkowy mógł się w nim oprzeć na całej powierzchni stożka, a w wielu rozwiązaniach konstrukcyjnych także zlicować z powierzchnią elementu.
Na rysunku przedstawiającym ten zabieg charakterystyczne są:
- stożkowy kształt gniazda (nie walcowy),
- wyraźne "rozszerzenie" otworu w formie stożka przy wlocie,
- zgodność idei zabiegu z przeznaczeniem dla śruby z łbem stożkowym.
Odpowiedź "Na rysunku 4." jest poprawna, ponieważ wskazuje rysunek, na którym pokazano właśnie stożkowe pogłębienie przygotowane pod łeb stożkowy śruby.
Pozostałe propozycje nie są właściwe, gdy rysunek nie pokazuje stożkowego gniazda. Najczęstsze pomyłki to utożsamienie pogłębiania stożkowego z innymi zabiegami obróbki otworów, takimi jak:
- pogłębianie walcowe (gniazdo ma kształt cylindra i służy np. pod łeb walcowy),
- fazowanie (małe sfazowanie krawędzi, zwykle do usunięcia zadziorów, nie jako pełne gniazdo pod łeb),
- samo wiercenie lub wykończenie średnicy (bez wykonania gniazda pod łeb).
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj na rysunku stożka o większej średnicy przy wlocie niż średnica właściwego otworu. Jeśli widzisz jedynie niewielką fazę krawędzi, to zwykle nie jest to pogłębianie pod łeb stożkowy, tylko zabieg krawędziowy.
