Zaklejanie (sizing) w przetwórstwie papierniczym polega na naniesieniu środka zaklejającego w taki sposób, aby oddziaływał on na papier (najczęściej na jego powierzchnię) i wpływał na właściwości użytkowe, np. chłonność czy odporność na wnikanie cieczy. W zadaniu kluczowe jest rozpoznanie na schemacie, gdzie dokładnie trafia preparat.
W poprawnym schemacie muszą wystąpić jednocześnie dwie cechy:
- Droga środka zaklejającego (zbiornik/rurociąg/dozowanie) prowadzi do zespołu aplikacji.
- Punkt nanoszenia jest pokazany jako bezpośredni kontakt elementu aplikującego (np. wałka, listwy, dyszy) z wstęgą papieru, czyli z materiałem przemieszczającym się w linii.
Dlatego prawidłowa odpowiedź to ta, w której widać jednoznacznie, że preparat jest podawany na wstęgę, a nie na część pomocniczą układu. Błędne schematy w tego typu zadaniach zwykle przedstawiają:
- podawanie cieczy do obiegu zwilżania/mycia lub innego medium procesowego (brak aplikacji na wstęgę),
- nanoszenie substancji na walec/zbiornik bez pokazania transferu na papier,
- aplikację na inny materiał lub element linii (np. na taśmę/rolkę prowadzącą) zamiast na wstęgę.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw znajdź na rysunku wstęgę papieru i kierunek jej ruchu, potem prześledź, dokąd dochodzi przewód/strzałka symbolizująca środek zaklejający. Jeśli kończy się w miejscu kontaktu z wstęgą, to schemat spełnia warunek zadania.
