Współczynnik wykorzystania objętości (często nazywany też load factor) opisuje, jaka część dostępnej kubatury przestrzeni ładunkowej została realnie zajęta przez ładunek. W tym zadaniu "ładunek" jest podany w postaci 33 paletowych jednostek ładunkowych (pjł), czyli kompletów: paleta + towar na palecie.
1) Objętość naczepy
Traktujemy przestrzeń ładunkową jak prostopadłościan:
13,60 m × 2,45 m × 2,50 m = 83,30 m³.
2) Objętość ładunku na jednej palecie
Jedno opakowanie ma wymiary 0,4 m × 0,4 m × 0,4 m, więc jego objętość wynosi 0,064 m³. Na palecie jest 24 takich opakowań, zatem objętość samych opakowań to 24 × 0,064 = 1,536 m³.
3) Objętość palety jako elementu pjł
Paleta EURO ma wymiary 1,2 m × 0,8 m × 0,144 m, więc jej objętość to 0,13824 m³ (w przybliżeniu 0,138 m³). Ponieważ pjł obejmuje paletę wraz z ładunkiem, trzeba doliczyć również tę kubaturę.
4) Objętość jednej pjł i wszystkich pjł
Jedna pjł: 1,536 + 0,138 ≈ 1,674 m³ (zaokrąglając: 1,67 m³).
33 pjł: 33 × 1,674 ≈ 55,25 m³.
5) Współczynnik wykorzystania objętości
55,25 / 83,30 ≈ 0,66, czyli ok. 66%.
Dlaczego pozostałe wartości są niepoprawne?
- "Około 0,60" może wynikać z błędnego pominięcia objętości palet lub zbyt wczesnego zaokrąglania w dół – zaniża zajętą objętość.
- "Około 0,75" sugeruje przeszacowanie objętości ładunku (np. błąd jednostek albo przyjęcie większej liczby opakowań), co nie wynika z danych.
- "Około 1,00" oznaczałoby praktycznie pełne wypełnienie kubatury bez luzów; przy podanych ilościach i wymiarach nie daje się tego uzyskać rachunkowo, a w praktyce i tak występują przerwy technologiczne.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj, co dokładnie obejmuje "jednostka ładunkowa" (czy tylko towar, czy także nośnik, np. paletę). W wielu zadaniach spedycyjnych to właśnie ten szczegół decyduje o wyniku.