KWALIFIKACJA MED8 - STYCZEŃ 2020

PYTANIE NR 5.
Na obrazie radiologicznym nadgarstka uwidoczniono złamanie nasady
Ilustracja przedstawia radiologiczne zdjęcie nadgarstka, które jest częścią egzaminu zawodowego dla technika
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Złamania w okolicy nadgarstka najczęściej dotyczą nasady dalszej kości promieniowej, czyli części kości przedramienia położonej bliżej stawu promieniowo-nadgarstkowego.
Odpowiedzi z kością łokciową lub z nasadą bliższą wskazują inną kość albo niewłaściwy odcinek anatomiczny.

Pełne wyjaśnienie:

Określenie "nasada" oznacza koniec kości długiej (epifizę). W anatomii człowieka rozróżnia się odcinek dalszy (położony dalej od tułowia) oraz bliższy (położony bliżej tułowia). Dla kości przedramienia oznacza to, że nasady dalsze leżą przy nadgarstku, a nasady bliższe przy stawie łokciowym.

W typowej diagnostyce urazów nadgarstka bardzo często rozpoznaje się złamanie nasady dalszej kości promieniowej. To właśnie koniec kości promieniowej tworzy istotną część powierzchni stawowej w obrębie stawu promieniowo‑nadgarstkowego, dlatego urazy upadkowe z podparciem na ręce często uszkadzają ten fragment.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "bliższej kości łokciowej" i "bliższej kości promieniowej" dotyczą okolicy łokcia, a nie nadgarstka. Błąd wynika zwykle z mylenia pojęć "bliższy/dalszy".
  • "dalszej kości łokciowej" wskazuje wprawdzie właściwy odcinek (przy nadgarstku), ale inną kość. Kość łokciowa ma inny udział w budowie okolicy nadgarstka niż kość promieniowa, więc lokalizacja złamania byłaby opisana inaczej.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się słowo nadgarstek, najpierw ustal, które struktury są anatomicznie "dalsze" w kończynie górnej, a następnie dobierz kość (promieniowa/łokciowa) zgodnie z opisem urazu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To koniec kości promieniowej położony przy nadgarstku (dalej od tułowia). W tym miejscu kość promieniowa współtworzy staw promieniowo-nadgarstkowy, dlatego urazy nadgarstka często dotyczą właśnie tego odcinka.
"Bliższa" jest bliżej tułowia (okolica łokcia), a "dalsza" dalej od tułowia (okolica nadgarstka i ręki). W pytaniach egzaminacyjnych warto zawsze odnieść kierunki do tułowia, a nie do tego, jak obraz jest obrócony.
Kość promieniowa przenosi znaczną część obciążenia z dłoni na przedramię i ma duży udział w powierzchni stawowej nadgarstka. Przy upadku na wyprostowaną rękę energia urazu często skupia się w nasadzie dalszej kości promieniowej.
Oznacza złamanie w okolicy końca kości długiej (epifizy), a nie w jej trzonie. Żeby poprawnie wskazać lokalizację, trzeba podać jeszcze, czy chodzi o nasadę bliższą czy dalszą oraz której kości dotyczy uraz.
Tak, ale wtedy w opisie lokalizacji mówi się o odcinku dalszym kości łokciowej lub o strukturach w jej sąsiedztwie. W typowych pytaniach podstawowych najczęściej sprawdza się rozpoznanie urazu nasady dalszej kości promieniowej.
Najczęściej wykonuje się projekcję przednio-tylną (PA/AP zależnie od metodyki) oraz boczną, a w razie potrzeby także projekcje skośne. Celem jest pokazanie ustawienia odłamów i powierzchni stawowych bez nałożenia struktur.
Najczęstsze jest mylenie kości z powodu orientacji obrazu lub braku skojarzenia, że promieniowa leży po stronie kciuka. Drugi błąd to poprawna kość, ale zły odcinek (bliższy zamiast dalszego), bo uczeń nie odnosi kierunków do tułowia.
Strona promieniowa to strona kciuka, a strona łokciowa to strona małego palca. Tę zasadę można stosować także do nadgarstka na radiogramie, pamiętając jednocześnie o prawidłowej orientacji zdjęcia i oznaczeniach strony.
Gdy obraz RTG nie wyjaśnia dolegliwości, podejrzewa się złamanie trudno widoczne lub uraz wewnątrzstawowy, albo trzeba dokładnie ocenić ustawienie odłamów. W praktyce lekarz może zlecić dodatkowe projekcje, TK lub MR zależnie od problemu.
Ucz się schematem: (1) kość, (2) odcinek (bliższy/dalszy), (3) okolica stawu. Pomagają atlasy anatomiczne i krótkie zestawy przypadków RTG. Trenuj też słownictwo: nasada, trzon, przynasada oraz kierunki anatomiczne.
info

Około 43% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Źródła:

  • AO Surgery Reference (AOTrauma): Distal radius fractures – opis i klasyfikacja, https://surgeryreference.aofoundation.org/orthopedic-trauma/adult-trauma/distal-forearm (dostęp: 2026-02-27)
  • Radiopaedia: Distal radius fracture – artykuł edukacyjny, https://radiopaedia.org/articles/distal-radius-fracture (dostęp: 2026-02-27)

Materiały:

  • Atlas anatomii człowieka (kości kończyny górnej, okolica nadgarstka)
  • Podręcznik z podstaw radiologii/diagnostyki obrazowej kończyn
  • Materiały dydaktyczne z technik wykonywania RTG nadgarstka (projekcje standardowe i urazowe)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego