W adaptacji osoby niewidomej do nowego oddziału priorytetem jest bezpieczeństwo oraz umożliwienie zaspokojenia podstawowych potrzeb. Dlatego najważniejszą trasą, z którą opiekun powinien zapoznać pacjentkę na początku, jest droga do łazienki. To miejsce jest potrzebne nagle i często, a jednocześnie poruszanie się w nieznanym otoczeniu zwiększa ryzyko potknięcia, uderzenia o przeszkodę lub upadku.
Zapoznanie z drogą do łazienki ma również wymiar psychologiczny i organizacyjny:
- zmniejsza lęk przed zależnością od innych w sytuacjach intymnych,
- wspiera godność i poczucie kontroli,
- ogranicza dezorientację w pierwszych godzinach pobytu,
- redukuje ryzyko wypadku wynikającego z pośpiechu.
Pozostałe propozycje nie mają takiego priorytetu w pierwszej kolejności. "Pracownia radiologiczna" jest miejscem, do którego pacjent trafia zwykle planowo i z towarzyszeniem personelu, więc nie jest to trasa kluczowa na start. "Sala rehabilitacyjna" dotyczy aktywizacji i terapii, które wdraża się po wstępnej adaptacji i ocenie stanu pacjenta. "Pokój dziennego pobytu" jest przestrzenią wspólną, przydatną społecznie, ale nie jest krytyczna dla natychmiastowego bezpieczeństwa i potrzeb fizjologicznych.
Na egzaminie warto kierować się zasadą: najpierw potrzeby fizjologiczne i bezpieczeństwo, dopiero potem diagnostyka, terapia i aktywności.
