KWALIFIKACJA MED3 + MED14 - CZERWIEC 2022

PYTANIE NR 10.
Na oddziale urazowym przebywa pacjent unieruchomiony w łóżku z powodu złamania miednicy. Z której czynności powinien zrezygnować opiekun medyczny przy słaniu łóżka tego pacjenta?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przy złamaniu miednicy pacjent bywa unieruchomiony, a niekontrolowane obracanie na boki może nasilić ból i zwiększyć ryzyko pogorszenia urazu.
Podczas ścielenia należy więc unikać obracania pacjenta, natomiast naciągnięcie prześcieradła, rozmowa oraz higiena rąk są elementami prawidłowej opieki.

Pełne wyjaśnienie:

U pacjenta unieruchomionego w łóżku z powodu złamania miednicy kluczowym priorytetem jest bezpieczeństwo i ograniczenie ruchów mogących wywołać ból, destabilizację oraz pogorszenie stanu. Dlatego przy ścieleniu łóżka opiekun medyczny powinien zrezygnować z czynności polegającej na obracaniu pacjenta na boki, jeśli nie jest to zalecone i odpowiednio zabezpieczone (np. poprzez właściwą asekurację i współpracę zespołu).

Ścielenie łóżka u chorego urazowego zwykle wymaga takiej organizacji pracy, aby:

  • zmniejszyć liczbę ruchów pacjenta,
  • unikać szarpania i ciągnięcia ciała,
  • zapewnić komfort oraz kontrolować ból,
  • nie doprowadzić do niepotrzebnego przemieszczenia w obrębie miednicy.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "Z naciągnięcia prześcieradła." Naciągnięcie i wygładzenie pościeli jest elementem prawidłowego ścielenia (zmniejsza ryzyko dyskomfortu i podrażnień skóry). Wykonuje się je jednak tak, by nie wymuszać ruchów pacjenta.
  • "Z rozmowy z pacjentem." Kontakt słowny pomaga zmniejszyć lęk, uzyskać współpracę i informować o kolejnych etapach czynności. Rezygnacja z komunikacji zwiększa ryzyko nagłych ruchów pacjenta i spadku poczucia bezpieczeństwa.
  • "Z umycia rąk przed zabiegiem." Higiena rąk jest podstawowym działaniem zapobiegającym zakażeniom i obowiązuje przed czynnościami przy pacjencie. Pominięcie tego kroku jest błędem niezależnie od rodzaju oddziału.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o pacjenta urazowego szukaj odpowiedzi dotyczącej ograniczenia ruchu, stabilizacji i minimalizacji ryzyka. Czynności higieniczne i komunikacyjne zazwyczaj pozostają obowiązkowe.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najważniejsze jest bezpieczeństwo: nie wykonywać ruchów, które mogą pogorszyć uraz lub nasilić ból. Ścielenie trzeba zorganizować tak, by ograniczać przemieszczanie pacjenta, działać spokojnie i w razie potrzeby poprosić o asekurację. Komfort (gładka pościel) też jest ważny.
Obracanie może powodować ból i niepożądane ruchy w obrębie miednicy. U pacjenta urazowego każda zmiana pozycji powinna być przemyślana i często wymaga asekuracji lub zlecenia. Podczas ścielenia celem jest wymiana i wygładzenie pościeli bez dodatkowego ryzyka.
Do obowiązkowych elementów należy higiena rąk oraz przygotowanie stanowiska pracy tak, by zachować czystość i ograniczyć ryzyko zakażeń. Równie ważne jest poinformowanie pacjenta, co będzie robione, aby współpracował i nie wykonywał nagłych ruchów podczas czynności.
Tak. Rozmowa (krótkie komunikaty) pozwala wyjaśnić, co robisz i czego oczekujesz od pacjenta, np. aby nie poruszał miednicą. Zmniejsza stres i poprawia współpracę. Brak komunikacji często zwiększa napięcie i ryzyko odruchowych, niekontrolowanych ruchów.
Typowe błędy to działanie "na skróty": zbyt szybkie poruszanie pacjentem, brak informacji co do planowanych czynności, szarpanie pościeli pod pacjentem oraz pomijanie higieny rąk. Częstym problemem jest też wykonywanie czynności w pojedynkę, gdy potrzebna jest pomoc drugiej osoby.
Pomaga regularna ocena skóry, utrzymanie pościeli bez zagnieceń, dbanie o suchość i czystość skóry oraz właściwe ułożenie ciała. Ważne jest też wspieranie zaleconych zmian pozycji (jeśli są dopuszczalne) i zgłaszanie niepokojących objawów personelowi pielęgniarskiemu.
Gdy pacjent jest ciężki, ma ograniczoną ruchomość, odczuwa silny ból lub ma uraz, przy którym nie można wykonywać swobodnych skrętów ciała. Pomoc jest potrzebna także wtedy, gdy istnieje ryzyko upadku z łóżka lub gdy do bezpiecznej techniki wymagane jest działanie w zespole.
Prześcieradło naciąga się tak, aby było gładkie, ale bez gwałtownego ciągnięcia pod pacjentem. Ruchy powinny być krótkie i kontrolowane, a ciało pacjenta stabilizowane. Jeżeli wymaga to znacznego przemieszczenia chorego, należy zmienić sposób działania lub poprosić o wsparcie.
Zagniecenia zwiększają ucisk i tarcie, co sprzyja podrażnieniom skóry i powstawaniu odleżyn. Gładka, sucha pościel poprawia komfort i ułatwia utrzymanie higieny. To prosta czynność profilaktyczna, która w praktyce ma duże znaczenie przy długotrwałym leżeniu.
Ucz się rozpoznawać priorytety: bezpieczeństwo, ograniczenie ryzyka, higiena i komunikacja. Ćwicz schemat: ocena stanu pacjenta, poinformowanie go o czynności, higiena rąk, właściwa technika i ewentualne wezwanie pomocy. Na egzaminie wybieraj odpowiedź minimalizującą ryzyko urazu.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 46% zdających egzamin. trudne

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne szkoły policealnej dla opiekuna medycznego dotyczące technik pielęgnacyjnych u pacjenta leżącego
  • Instrukcje wewnętrzne oddziału dotyczące bezpiecznego przemieszczania pacjentów (jeśli dostępne)
  • Podręczniki i skrypty z podstaw pielęgnowania i opieki nad pacjentem unieruchomionym

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego