Przy składowaniu bez piętrzenia interesuje nas wyłącznie powierzchnia zajęta na posadzce, czyli rzut z góry paletowej jednostki ładunkowej (PJŁ). Wysokość (0,14 m palety oraz 1,5 m ładunku) nie wpływa na wynik, bo nie układamy jednostek jedna na drugiej.
Kluczowe jest poprawne wyznaczenie wymiarów podstawy PJŁ. Ponieważ ładunek może wystawać poza obrys palety, podstawa nie może być mniejsza niż większy z wymiarów palety i ładunku w danym kierunku:
- długość: paleta 1,3 m, ładunek 1,4 m → przyjmujemy 1,4 m,
- szerokość: paleta 1,0 m, ładunek 0,9 m → przyjmujemy 1,0 m.
Zatem pole jednej jednostki to pole prostokąta:
1,4 m × 1,0 m = 1,4 m2
Dla 12 jednakowych PJŁ, składowanych obok siebie (bez luzów manipulacyjnych), całkowita powierzchnia wynosi:
12 × 1,4 m2 = 16,8 m2
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 15,12 m2 zwykle wynika z policzenia pola samej palety: 1,3×1,0=1,3 m2, a potem 12×1,3=15,6 (tu dodatkowo pojawia się błąd rachunkowy) albo z innego niekonsekwentnego doboru wymiarów.
- 15,60 m2 odpowiada sytuacji, gdy ktoś przyjmuje wyłącznie obrys palety: 12×(1,3×1,0)=12×1,3=15,6 m2, pomijając fakt, że ładunek jest dłuższy (1,4 m).
- 14,04 m2 odpowiada błędnemu użyciu dwóch mniejszych wymiarów naraz: 1,3×0,9=1,17 m2 oraz 12×1,17=14,04 m2; to typowy efekt "wzięcia wymiarów ładunku i palety na krzyż" zamiast przyjęcia większego w każdym kierunku.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o powierzchni składowania PJŁ zawsze najpierw ustal, jaki jest rzeczywisty obrys jednostki na podłodze (maksimum z wymiarów), dopiero potem licz pole i mnożysz przez liczbę jednostek.
