W tego typu zadaniu kosztorysowym najważniejsze są dwa kroki: obmiar robót oraz zastosowanie danych jednostkowych z tablicy.
1) Obmiar powierzchni nawierzchni
Plac ma kształt prostokąta, więc pole oblicza się jako iloczyn boków: 40,0 m × 20,0 m = 800 m². To jest ilość robót w jednostce obmiaru dla nawierzchni.
2) Zużycie piasku na podsypkę
Z treści wynika, że pod kostką wykonano podsypkę piaskową, a spoiny wypełniono zaprawą cementową. Oznacza to, że piasek, o który pyta zadanie, dotyczy podsypki (a nie wypełnienia spoin). Następnie należy odczytać z dołączonej tablicy wielkość zużycia piasku przypadającą na 1 m² nawierzchni (lub równoważnie: grubość warstwy, którą trzeba przeliczyć na m³).
3) Przeliczenie na m³
Jeżeli tablica podaje wskaźnik w m³/m², objętość piasku liczy się bezpośrednio: V = 800 m² × (zużycie jednostkowe). Jeżeli tablica podaje grubość podsypki w metrach, wtedy V = 800 m² × grubość (m). W obu przypadkach kontrola jednostek jest kluczowa.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?
- Wartość '78,52 m3' typowo wynika z użycia niewłaściwego wskaźnika z tablicy (np. dla innej technologii lub innej grubości warstwy) albo z zaokrągleń na etapie pośrednim.
- Wartość '77,92 m3' często jest skutkiem pomylenia jednostek (np. odczytu w dm³/m² i błędnego przeliczenia) albo nieuwzględnienia pełnej powierzchni 800 m².
- Wartość '80,64 m3' może wynikać z przyjęcia większego zużycia jednostkowego niż podaje tablica dla tej sytuacji (np. dla innego rodzaju podsypki lub innego elementu nawierzchni).
Poprawna metoda zawsze polega na: pole powierzchni × zużycie jednostkowe z tablicy, z jednoznacznym rozróżnieniem, że spoiny są na zaprawę, więc nie zwiększają zapotrzebowania piasku w tym zadaniu.
