W układzie dwustopniowym połączonym kaskadowo transmitancje (wzmocnienia zależne od częstotliwości) poszczególnych stopni w praktyce się mnożą. Oznacza to, że jeżeli którykolwiek stopień zaczyna tłumić sygnał dla niskich częstotliwości (spadek na dole pasma) lub dla wysokich częstotliwości (spadek na górze pasma), to cały wzmacniacz również będzie to robił.
Dlatego przy oszacowaniu pasma przenoszenia kaskady najczęściej przyjmuje się regułę ograniczającą:
- Dolna częstotliwość graniczna fd całego układu jest zbliżona do większej z dolnych częstotliwości granicznych stopni (bo ten stopień, który "ucina" wyżej, zadecyduje o tym, od jakiej częstotliwości całość zacznie przenosić bez nadmiernego tłumienia).
- Górna częstotliwość graniczna fg całego układu jest zbliżona do mniejszej z górnych częstotliwości granicznych stopni (bo najszybciej spadający stopień zawęzi pasmo od góry).
W tym ujęciu poprawny wybór fd=20 kHz oraz fg=250 kHz odpowiada sytuacji, w której jeden stopień ogranicza pasmo od dołu do ok. 20 kHz, a drugi (lub ten sam) ogranicza pasmo od góry do ok. 250 kHz. To jest typowe podejście egzaminacyjne: kaskada nie może mieć szerszego użytecznego pasma niż "najgorszy" stopień dla danego zbocza charakterystyki.
Pozostałe propozycje są błędne, bo:
- Warianty z fd=0,8 kHz zakładają, że dolne pasmo nie pogarsza się mimo kaskadowania, co zwykle prowadzi do zbyt optymistycznej oceny (w praktyce dolna granica całego toru jest determinowana przez stopień o wyższej fd).
- Warianty z fg=800 kHz zakładają, że górne pasmo całego wzmacniacza sięga aż do wyższej granicy jednego ze stopni, mimo że drugi stopień wcześniej zaczyna tłumić (w praktyce całość ograniczy stopień o niższej fg).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się kombinacje "najmniejsza fd" i "największa fg", to często są to pułapki. Przy kaskadzie myśl o ograniczeniu: od dołu wybieraj większą z fd, a od góry wybieraj mniejszą z fg (jako oszacowanie).
