W wyłączniku nadprądowym typu B występują dwa mechanizmy wyzwalania: termobimetalowy (przeciążeniowy, zwłoczny) oraz elektromagnetyczny (zwarciowy, bezzwłoczny). Aby ustalić czas zadziałania, trzeba najpierw przejść z prądu w amperach na krotność prądu znamionowego.
Dane: wyłącznik B10, więc In = 10 A. Dla prądu I = 25 A krotność wynosi: 25/10 = 2,5×In. Dla charakterystyki B człon elektromagnetyczny (zwarciowy) jest związany z krotnościami około 3–5×In. Ponieważ 2,5×In jest poniżej tego progu, nie analizujemy części "pionowej" charakterystyki (szybkiej), tylko obszar przeciążeniowy, czyli działanie wyzwalacza termobimetalowego.
Na wykresie czasowo-prądowym widoczne są dwie krzywe graniczne, a przestrzeń między nimi to pasmo tolerancji dopuszczone normowo/produkcyjnie. W praktyce oznacza to, że rzeczywisty egzemplarz wyłącznika zadziała gdzieś pomiędzy krzywą dolną i górną. Dlatego, gdy pytanie brzmi "w którym przedziale czasu na pewno nastąpi zadziałanie", poprawny jest przedział odpowiadający temu pasmu przy danej krotności prądu.
Dla k=2,5 odczyt z pasma charakterystyki daje zakres około 10 s do 60 s. Odpowiedzi z czasami rzędu milisekund (np. 0,06 s) odpowiadałyby typowo zadziałaniu elektromagnetycznemu przy znacznie większej krotności prądu. Z kolei zakres 60–10 000 s jest zbyt długi jak na przeciążenie 2,5×In dla typowego wyłącznika instalacyjnego i nie odpowiada odczytowi z przedstawionej charakterystyki.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonaj 3 kroki: (1) policz I/In, (2) sprawdź, czy jesteś poniżej czy powyżej 3×In (dla typu B), (3) odczytaj czas z pasma między krzywymi, pamiętając o skali logarytmicznej.
