Wychylenie krawędzi ściany na danym poziomie wyznacza się jako różnicę odczytów na łacie w stosunku do poziomu odniesienia (poziom 0). Ponieważ pomiar wykonuje się w dwóch położeniach lunety (I i II), otrzymuje się dwie niezależne różnice, a wynik końcowy stanowi średnia arytmetyczna tych różnic. Takie podejście ogranicza wpływ błędów systematycznych instrumentu.
Dla poziomu 5 z tabeli odczyty wynoszą: 1082 mm (I położenie) oraz 1084 mm (II położenie). Poziom odniesienia 0 ma odpowiednio: 1107 mm (I) i 1105 mm (II). Obliczenia wykonuje się następująco:
- Różnica dla I położenia: 1082 − 1107 = −25 mm.
- Różnica dla II położenia: 1084 − 1105 = −21 mm.
- Wartość średnia: (−25 + −21) / 2 = −23 mm.
Otrzymany wynik jest ujemny, bo odczyty na poziomie 5 są mniejsze niż na poziomie 0, a przy przyjętej konwencji oznacza to wychylenie w określonym kierunku (zgodnie z opisem metody w poleceniu).
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Odpowiedzi z jednostką cm wynikają z typowej pomyłki jednostek (10 mm = 1 cm), a w tabeli wszystkie wartości są w milimetrach. Warianty z dodatnim znakiem pomijają fakt, że różnice O1−O0 dla tego poziomu są ujemne (−25 i −21), więc także średnia musi być ujemna.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw policz dwie różnice względem poziomu 0, dopiero potem uśredniaj. Nie uśredniaj samych odczytów.
