W inwentaryzacji zdawczo-odbiorczej porównuje się stan ewidencyjny (to, co wynika z dokumentów i zapisów) ze stanem faktycznym (to, co rzeczywiście znajduje się w sklepie/magazynie w dniu spisu). Różnica między tymi stanami nazywana jest różnicą inwentaryzacyjną.
Kluczowe jest poprawne rozróżnienie pojęć:
- Niedobór – gdy stan faktyczny jest mniejszy niż ewidencyjny (brakuje towaru). Wartościowo oznacza to, że po rozliczeniu danych wychodzi "na minus".
- Nadwyżka – gdy stan faktyczny jest większy niż ewidencyjny (jest więcej towaru niż wynika z zapisów). Wartościowo to wynik "na plus".
Aby rozwiązać takie zadanie, postępuje się schematycznie:
- Odczytuje się z zestawienia dane potrzebne do porównania (np. wartości stanów lub różnice wartości dla pozycji asortymentowych).
- Jeśli dane są cząstkowe, wykonuje się sumowanie i wyznacza wynik końcowy dla całego sklepu.
- Na podstawie znaku wyniku decyduje się, czy to niedobór czy nadwyżka, a następnie podaje kwotę.
Odpowiedź "niedobór w wysokości 200 zł" jest poprawna, ponieważ rozliczenie danych z inwentaryzacji prowadzi do różnicy wskazującej brak towaru o wartości 200 zł.
Pozostałe odpowiedzi są błędne typowo z dwóch powodów:
- Warianty z kwotą 500 zł sugerują pomylenie wyniku końcowego z sumą częściową, wartością innej kolumny lub błędne dodanie/odjęcie pozycji.
- Warianty z "nadwyżką" wynikają z odwrócenia interpretacji: uznania wyniku wskazującego brak towaru za sytuację odwrotną (nadmiar).
Na egzaminie warto zawsze dopisać sobie krótko: faktyczny < ewidencyjny = niedobór oraz faktyczny > ewidencyjny = nadwyżka i dopiero wtedy zatwierdzić wybór.
