W inwentaryzacji porównuje się stan rzeczywisty (ze spisu z natury) ze stanem ewidencyjnym (z kartotek/ewidencji magazynowej). Wynik porównania daje różnicę inwentaryzacyjną dla każdej pozycji towarowej.
Jak ustalić typ różnicy?
- Jeżeli stan rzeczywisty jest większy od ewidencyjnego, oznacza to nadwyżkę (towaru fizycznie jest więcej niż w zapisach).
- Jeżeli stan rzeczywisty jest mniejszy od ewidencyjnego, oznacza to niedobór (towaru jest mniej niż wynika z ewidencji).
Jak policzyć wartość różnicy? Najpierw oblicza się ilościową różnicę (w sztukach, opakowaniach itp.), a następnie wycenia ją według ceny wskazanej w danych (najczęściej cena ewidencyjna/cena zakupu przyjęta w arkuszu):
wartość różnicy = ilość różnicy × cena jednostkowa
Poprawne rozwiązanie przypisuje nadwyżkę do lizaków oraz niedobory do batonów i wafli, a następnie wycenia je na podane kwoty. Pozostałe propozycje są błędne, ponieważ popełniają typowy błąd klasyfikacji: zamieniają nadwyżkę z niedoborem dla jednej lub dwóch pozycji. To częsta pomyłka, gdy uczeń skupia się na samych kwotach i nie sprawdza, czy stan rzeczywisty był większy czy mniejszy od ewidencyjnego dla konkretnego towaru.
Wskazówka egzaminacyjna: przy każdej pozycji dopisz znak: "+" gdy spis > ewidencja (nadwyżka) i "−" gdy spis < ewidencja (niedobór). Dopiero potem licz wartości — ogranicza to ryzyko pomylenia typu różnicy.
